Strona główna ] Linia Stanisława ]

 

CORONA REGNI POLONIAE-LEHIAE

REGNUM POLONIAE-LEHIAE

CHRISTIANITATIS

CHRZEŒCIJAŃSKIE KRÓLESTWO POLSKIE-LEHII

Najjaœniejsza Rzeczpospolita Królestwa Polskiego-Lehii

 

 

Król Polski-Lehii

Najjaœniejszej Rzeczypospolitej Królestwa Polskiego-Lehii

Leh XVII Wojciech Edward I

 

(Genealogia Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego ur. 5 stycznia A.D.1960 Myszków)

z Dynastii Lehickiej vel Piastowskiej - Domu Leszczyńskich

obrany na Sejmie Walnym Konstytucyjnym Elekcyjnym

dnia 16 lipca A.D.2016 na Króla Polski

w zespołe pocystersko-katedralnym ex Opactwa Cystersów w Oliwie

w Gdańsku Oliwie

od 20 stycznia A.D.2020 z tytułem Króla Polski-Lehii

jako Leh XI

od 20 grudnia A.D.2022

jako Leh XIII

 

LATA ŁOKIETKOWE 2020-2033

OKRES ZJEDNOCZENIA ZIEM POLSKICH-LEHII

w CHRZEŒCIJAŃSKIE KRÓLESTWO POLSKIE-LEHII

 

A.D.2023

Rok Leha XI - Leszka Białego oraz Bolesława V Wstydliwego (Cnotliwego)

Zjednoczycieli rozbitych dzielnicowo Ziem Polski-Lehii

 

  

                                                           Leszek Biały          Bolesław Wstydliwy (Cnotliwy, Roztropny)

SZLACHETNI

 

 

KORONA KRÓLESTWA POLSKIEGO-LEHII

CORONA REGNUM POLONIAE-LEHIAE

NAJJAŒNIEJSZA RZECZPOSPOLITA KRÓLESTWA POLSKIEGO-LEHII

KRÓLESTWO POLSKIE-LEHII

REGNUM POLONIAE-LEHIAE

Król Polski-Lehii

 Leh XVII Wojciech Edward I  

„Qui Leszczynsciorum genus ignorat Poloniam ignorat.

Triumphalis familia, ex qua tot Duces tot Senatus decora, tot Antistites & Archiepiscopos numerare licet.”

 

„Kto Leszczyńskich ród ignoruje, Polskę ignoruje.

Zwycięska familia, z której pochodzš wybitni przedstawiciele i ozdoby Senatu, Biskupi i Arcybiskupi”

 

Z Rodu Leszczyńskich pochodzš m.in.: Król Polski - Stanisław I oraz Królowa Francji - Maria Karolina - żona Ludwika XV.

 

     „Victoria in Jesu Christo!”

ORĘDZIE KRÓLEWSKIE INAUGURACYJNE z 31 lipca A.D. 2016 

ORĘDZIE KRÓLEWSKIE INAUGURACYJNE z 31 lipca A.D.2016

 

Polecane strony:

 

www.sejmwalny.org.pl

 

www.metrykakoronna.org.pl

 

www.quomodo.org.pl

 

 

 

Linia Stanisława

 

 

GENEALOGIA

Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego ur. 5 stycznia A.D.1960 - Myszków n/Wartš.

Leh XVII Wojciech Edward I

 

Urodzenie

Wojciech Edward Leszczyński ur. 5 stycznia 1960 r., w Myszkowie (nad Wartš),

na historycznej Ziemi pogranicza: Małopolski i Œlšska, niedaleko Wielkopolski.

Historycznie Powiat Lelowski; obecnie Powiat Myszkowski.

 

 

Rodzice

Syn Stanisława Mariana Leszczyńskiego oraz Krystyny Marii Leszczyńskiej de domo Konieczniak.

 

Chrzest œw.

Chrzest œw. - 28 luty A.D.1960 - Parafia œw. Stanisława BiM w Myszkowie.

Chrztu œw. udzielił Wikariusz - Przewielebny xs. Tadeusz Horzelski.

 

Bierzmowanie

Bierzmowanie - 20 listopada A.D.1973 - Parafia œw. Stanisława BiM w Myszkowie - przyjęte imię: Piotr.

Bierzmowania udzielił biskup pomocniczy częstochowski - J.E. ks bp Tadeusz Szwagrzyk.

 

Œlub cywilny i koœcielny

A.D.1982

z Iwonš de domo Leszczyńska (linia łęczycko-rawska Leszczyńskich)

 

Dzieci

Czworo dzieci.

 

Curriculum Vitae

Szkoła Podstawowa Nr 3 (dwa lata) a następnie Nr 5 (reorganizacja po wybudowaniu nowej szkoły Nr 5) w Myszkowie.

Technikum Elektroniczne (obecnie Technikum Informatyczne) w Sosnowcu - technik elektronik.

Akademia Ekonomiczna (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny) w Katowicach - mgr ekonomii (spec. finanse).

Zaczynał swojš pracę zawodowš w "Stalexport" S.A. Katowice (1985-1989).

Pobyt na emigracji - Włochy (1989-1993).

Rodzinne biuro turystyczne "LIVOY" sp. z o.o. (1993-1996).

Główny księgowy "BREMBO Polska" sp. z o.o. (1996-1999).

Dyrektor Zarzšdzajšcy "ABAS" P.P.H.U. Sosnowiec (1999-2001).

 Własna działalnoœć gospodarcza - konsulting i zarzšdzanie kryzysowe (recovery management) - "Leszczyński & Partners" (2001-2008)

od 2006 jako "Leszczyński & Partners" sp.k.

Założył 12 lipca 2006 roku z żonš Fundację im. Króla Stanisława Leszczyńskiego "QUOMODO" (www.quomodo.org.pl).

W 2008 roku wyłšczył się z aktywnego życia gospodarczego, poœwięcajšc wyłšcznie czas na działalnoœć Fundacji "QUOMODO".

W 2010 roku Fundacja "QUOMODO" wydaje ksišżkę "Dobra Królowa Maria Leszczyńska".

W 2012 roku założył Klub "Gazety Polskiej Myszków h. Jastrzębiec" w Myszkowie, w celu lokalnej dyskusji na tematy polityczne.

W 2014 roku zaangażował się macro w działalnoœć polityczno-społecznš.

W 2014 roku wraz z J.W. Cezarym Mariuszem Tousty z Darłowa wskrzesił ideę Sejmików Ziemskich i królewskiego Sejmu Walnego.

W dniu 4-5 paŸdziernika A.D.2014 - na Zamku Królewskim w Niepołomicach, podczas obrad wskrzeszonego Sejmu Walnego, pod węzłem Konfederacji Generalnej Niepołomickiej, zostaje, prawem zwyczajowym, obrany Marszałkiem Sejmu Walnego.

W dniu 19 grudnia 2015 roku w Starym Wiœniczu Sejm Walny pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego podjšł Uchwałę o zwoływaniu od 2016 roku Sejmów Walnych Konstytucyjnych.

W dniach 18-20 marca 2016 roku, podczas obrad pierwszego, od 1791 roku, Sejmu Walnego Konstytucyjnego pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego, na Zamku Leszczyńskich w Rydzynie, została podjęta Uchwała o wskrzeszeniu Królestwa Polskiego. Zamknięto wówczas Konfederację Generalnš Niepołomickš a powołano do życia Konfederację Generalnš Rydzyńskš.

W dniach 22-24 kwietnia 2016 roku, pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego, odbył się Sejm Walny Konwokacyjny Konstytucyjny w Darłowie - zlimitowany.

W dniu 28 maja 2016 roku, pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego, odbył się Sejm Walny Prymasowski Konstytucyjny w Łowiczu.

W dniach 9-11 czerwca 2016 roku, pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego, odbył się Sejm Walny Konwokacyjny Konstytucyjny w Baranowie Sandomierskim.

W dniach 15-17 lipca 2016 roku, zastał zaplanowany, pod laskš marszałkowskš Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego, Sejm Walny Elekcyjny Konstytucyjny w Gdańsku Oliwie.

W dniu 16 lipca A.D.2016 - na Sejmie Walnym Elekcyjnym Konstytucyjnym w Gdańsku Oliwie, w Zespole Pocysterskim,

zostaje obrany wraz z żonš Iwonš, jako Dom Panujšcy, jako Dynastia Panujšca, jako Król i Królowa Polski,

odpowiednio Wojciech Edward I oraz Iwona Leszczyńska.

W dniu 17 lipca A.D.2016 - na Sejmie Walnym Elekcyjnym Konstytucyjnym w Gdańsku Oliwie, Marszałkiem Sejmu Walnego Konstytucyjnego zostaje J.W. Jarosław Florian Kierznikowicz.

20 stycznia A.D.2020 - Podczas obrad Sejmu Walnego w Płowcach otrzymuje Imię Leha XI jako Król Polski-Lehii,

pełne Imię królewskie: Leh XI Wojciech Edward I, Iwona Leszczyńska.

3 sierpnia A.D.2020 - Podczas obrad Sejmu Walnego w Gdańsku Oliwie Para Królewska otrzymuje Imiona:

Leh XI Wojciech Edward I & Iwona Maria Leszczyńska de domo Leszczyńska

z Domu Panujšcego Leszczyńskich - z Dynastii Lehickiej Leszczyńskich

odpowiednio herbu Wieniawa - Król oraz herbu Belina - Królowa,

jak niżej:

      

Edyktem królewskim z 20 grudnia A.D.2022 zmienił tytulaturę na:

Leh XIII Wojciech Edward I.

Edyktem królewskim z 20 stycznia A.D.2023 zmienił tytulaturę na:

Leh XVII Wojciech Edward I.

Zwołał kilkanaœcie Sejmów Walnych zwyczajnych oraz od 2016 roku zwołuje Sejmy Walne Konstytucyjne,

zamienione w wyniku tzw. "pandemii" na obrady Nadzw. Rady Senatu.

Od 2016 roku zwołuje coroczne "Zjazdy Katolickie Christianitatis".

Otworzył 19 stycznia 2019 roku Konferencję Pokojowš w Gdańsku Oliwie "Pax Oliviensis".

Od 2020 roku zwołuje corocznie "Œwiatowe Forum Ludobójstwa Słowian".

Zwołał "Kongres Słowiański" w Sławnie A.D.2021.

Zwołuje cykliczne Konferencje Ustrojowe "Constitutio Civitatis"  

Zwołał "Kongres Słowiański" w Krakowie A.D.2022.

Od 2015 roku zwołuje w sierpniu coroczne Zjazdy dostojników œwieckich i duchownych "Clerus & Secularus" w Łęczycy.

Corocznie, od 2016 roku, odnawia: "Œluby Lwowskie", "Œluby Chojeńskie", "Œluby Brzeskie".

 

Można œledzić działalnoœć Króla elekta na:

www.królpolski.org.pl

www.metrykakoronna.org.pl

www.sejmwalny.org.pl

www.quomodo.org.pl

 

 Kontakt: kancelaria.krolewska.krola.polski@gmail.com 

 

Dom Panujšcy Leszczyńskich

  

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Leszczynscy_herbu_Wieniawa

na anglojęzycznej Wikipedii

https://en.wikipedia.org/wiki/Leszczynski

 

 

Czcigodni Poddani!

Szanowni Państwo!

Zdajemy sobie sprawę, że coraz więcej osób chciałoby poznać Nasz pełny życiorys oraz Naszš pełnš genealogię.

Jako osoba quasi publiczna, uważamy, że informacje na temat przeszłoœci Naszej Rodziny, powinny być stopniowo udostępniane. Będziemy to robić!

 

Genealogia jest naukš pomocniczš historii. Jest to fascynujšca nauka, bo kto nie chciałby wiedzieć, jak najwięcej, o swoich przodkach, tak po mieczu, jak po kšdzieli?

 

Zwracamy uwagę jeszcze raz Państwu, że genealogia jest naukš, a nie tylko wiedzš.

 

Dlatego trzeba znać aparat naukowy dla tej dziedziny wiedzy, a przede wszystkim kierować się dšżeniem do Prawdy.

 

W przypadku genealogii konkretnej osoby, katolika z dziada pradziada, podstawowymi dokumentami sš: koœcielne metryki: chrztów, œlubów i zgonów.

 

Od poczštku XIX wieku (czasy Księstwa Warszawskiego) pojawiajš się metryki œwieckie.

 

W czasie tzw. zaborów, metryki były pisane w językach zaborców. Następujš wówczas częste przekłamania (literówki).

 

Problemem sš końcówki nazwisk panny młodej np. Filipecka, Filipkówna a de facto w liczbie pojedynczej Filipczak.

 

Pojawiła się już w internecie Nasza genealogia pisana przez osobę trzeciš ale jest to genealogia pisana przez "amatora", nastawionego na szukanie sensacji, a nie na dociekaniu prawdy. Nikomu nie zabraniamy dociekania prawdy o naszych przodkach, natomiast osobom œwiadomie fałszujšcym prawdę o naszym Rodzie, będziemy wytaczać procesy cywilne o zniesławienie. Już teraz wzywamy takie osoby o przedstawienie własnej genealogii (zanim powiem ci, kim jestem, powiedz mi, kim ty jesteœ!).

 

Mamy nadzieję, że osoby publiczne, bioršc z nas przykład, opublikujš swojš genealogię, przynajmniej do pięciu pokoleń wstecz, tak po ojcu jak po kšdzieli (matce). W innym przypadku, mamy prawo sšdzić, że albo chcš swojš przeszłoœć rodzinnš ukryć albo jej nie znajš i nie chcš znać.

Zbyt dużo w ostatnich latach mamy "kukułczych jaj", by nie być uczulonymi na ten problem.

 

Skoro władza publiczna chce Polaków przeœwietlać i inwigilować, to Naród ma prawo przeœwietlić i "zinwigilować" władzę publicznš.

Ochrona danych osobowych osób publicznych powinna chronić prywatnoœć ale nie pochodzenie.

Być może, potrzebny jest przepis prawny, regulujšcy te kwestie.  

 

Przede wszystkim kandydaci na Posłów i Senatorów oraz wszyscy przywódcy partii politycznych winni upublicznić swoje genealogie.

 

W poszukiwaniach archiwalnych wyraŸnie widać proces niszczenia ksišg metrykalnych, a przez to genealogii wielu osób.

Dotyczy to szczególnie, kluczowego dla genealogii wielu Polaków wieku XVIII.

 

Genealogia jest liniš spadkobrania; stšd zaborcy i okupanci byli i sš zainteresowani w niszczeniu dokumentów dowodowych.

Niszczone sš nie tylko księgi metrykalne ale przede wszystkim księgi hipoteczne. Zakładane sš nowe hipoteki, rugujšce z pamięci właœcicieli pierwotnych.

 

Warto wiedzieć, że obowišzek prowadzenia metryk koœcielnych (chrztu, œlubów oraz zgonów), wprowadziły Uchwały Soboru Trydenckiego, który to Sobór zakończył obrady w roku 1563, a do których prac, walnie przyczynili się biskupi Królestwa Polskiego.

 

Byliœmy pierwszym państwem - Królestwem, które przyjęło postanowienia - Uchwały Soboru Trydenckiego. Zdecydował o tym Sejm Walny w Parczewie 7 sierpnia 1564 roku.

 

Królestwo Polskie, jako pierwsze państwo na œwiecie, przyjęło wszystkie Postanowienia Soboru Trydenckiego i to w czasie szalejšcej Reformacji.

 

To dzięki tym metrykalnym zapisom, możemy quasi naukowo, bo w oparciu na wiarygodne dokumenty koœcielne stwierdzać, kim byli nasi przodkowie. 

 

Od razu pojawia się w tym miejscu zagadnienie badań DNA, które obecnie, w sposób jeszcze bardziej naukowy, mogš zdefiniować genealogię danej osoby.

Badanie DNA pozwala potwierdzić lub obalić wywód tradycyjny; pozwala też uzupełnić "białe plamy" w genealogii lub przyjęte hipotezy genealogiczne. 

 

Oczywiœcie, tak jak metryki mogš być zafałszowane, tak i badania DNA mogš być zafałszowane.

Szczególnie niebezpieczne sš próby modyfikacji DNA człowieka, szczególnie modyfikacji dziedzicznych.

Apelujemy o pilnš ratyfikację KONWENCJI Z OVIEDO z 1997 roku.

Dlatego ostrożnie z badaniami DNA, ale też ostrożnie z wywodami genealogicznymi nie opartymi na faktycznych dokumentach.

 

W Naszym poniższym wywodzie genealogicznym opieramy się na osobistej kwerendzie - badaniu metryk koœcielnych, przyjmujšc założenie, że sš to księgi w pełni wiarygodne.

Oparcie swojej genealogii na kwerendzie metrykalnej - koœcielnej, wymaga udania się do danej Parafii lub Diecezji, by przejrzeć konkretne metryki dotyczšce naszych przodków.

Generalnie, tak archiwa parafialne, jak diecezjalne, sš udostępniane od 100 lat wstecz.

Obecnie wiele ksišg metrykalnych jest udostępnianych internetowo.

W XVIII wieku istniała tradycja prowadzenia duplikatów ksišg metrykalnych przez Urzędy Miejskie. Tym samym wiele metryk można odnaleŸć w archiwach państwowych.

 

Logiczne, że im "dalej w las", czyli poza wiek XIX (wstecz,) tym trudniej o księgi metrykalne, aż w pewnym momencie możemy skorzystać wyłšcznie z już opracowanych, przez innych, drzew genealogicznych danego Rodu. Mamy w Naszym przypadku do czynienia z takim opracowaniem dotyczšcym Rodu Myszkowskich (vide: http://myszkowscy.pl/index.html), choć mamy do tego opracowania wiele zastrzeżeń np. dlaczego nie wskazano metryki Chrztu Anastazji Kwiecień de domo Myszkowska (vide: ) skoro wskazano metryki jej braci: Walentego ur. 1862 oraz Wincentego ur.1865?

 

Należy wiedzieć, że Słowianie, Lechy, Le[c]hici, Wenedowie, Sarmaci, Szczytowie vel Scytowie, nomen omen, szczycili się swoimi przodkami. Warstwa rzšdzšca oraz szlachecka musiała zachowywać wywody genealogiczne, by nie utracić szlachectwa (prawa do sprawowania władzy publicznej).

Udowodnione pochodzenie (nie mylić z dobrym pochodzeniem) dawało przepustkę do stanu szlacheckiego.

Sam wywód genealogiczny dawał kiedyœ przepustkę do władzy. Nie chodziło o dobrych przodków ale przede wszystkim o pamięć o przodkach!

 

Nie wyobrażano sobie kiedyœ, by szlachcic: Starosta, Wojewoda, Kasztelan, Kanclerz, Król, etc., mogli piastować swe Urzędy bez wywodu przodków, za które onegdaj uważano wywód genealogiczny lub jak ktoœ woli drzewo genealogiczne danej osoby, co najmniej 5 pokoleń wstecz.

Dziœ mamy z tym problem, bo niewiele osób publicznych, przedstawia wywód swoich dalszych przodków, a najczęœciej przedstawia wyłšcznie swój życiorys i co najwyżej swoich rodziców.

Wprowadzana procedura in vitro oraz szczepienia oparte na genetyce, jeszcze bardziej burzš obraz DNA konkretnej osoby i jej potomnych, jeszcze bardziej utrudniš w przyszłoœci wskazanie swoich przodków, szczególnie przez pokolenia przyszłe.

O jakiej genealogii może mówić i pisać osoba urodzona z procedury in vitro? Sš to problemy trudne i złożone. 

 

Budowanie Królestwa Polskiego-Lehii opieramy na tradycji, na dobrym zwyczaju, więc tradycja wywodów genealogicznych Rodziny Królewskiej, w pełni Nas dotyczy.

 

Dlatego też, na poczštek, upubliczniamy swojš genealogię, tak po mieczu, jak po kšdzieli, w formule tzw. rodowodu po ojcu i po matce.

Rodowód oznacza, że przedstawiamy przede wszystkim przodków męskich po ojcu i przodków męskich po matce.

Sukcesywnie będziemy swojš genealogię rozszerzać i uzupełniać.

Na końcu wywodu jest podana data aktualizacyjna.

 

Przyjmujemy oznaczanie postaci genealogicznych w ten sposób, że ojciec jest genealogicznš "1" (Jedynkš), matka "2" (Dwójkš).

Ojciec ojca czyli dziadek to: "1.1." a ojciec matki to "2.1."

Odpowiednio: żona dziadka po ojcu (babka po tacie) to: "1.2.", babka po matce to: "2.2.", itd., itd.  

 

 

 

Wojciech Edward Leszczyński - ur. 5 stycznia A.D.1960 - Myszków

Wywód genealogiczny - Rodowód po ojcu i matce.

 

1. Stanisław Maryjan Leszczyński - ojciec - ur. 7 luty A.D.1932 Żarki - zm. 29 grudnia A.D.1986 Myszków.

1.1. Wacław Leszczyński - dziadek - ur. 16 sierpnia A.D.1905 Żarki - zm. 19 paŸdziernika A.D.1945 Myszków. Akt Chrztu Wacława - Akt Œlubu Wacława i Agaty -

1.1.2. Agata Leszczyńska de domo Maszczyk - prababka - ur. 1 luty 1902 Złoty Potok - zm. 25 styczeń A.D.1970 Myszków.

1.1.2.1. Antoni Maszczyk - ur. 28 maja 1853 Wysoka Lelowska (par. Przybynów). Œlub z Katarzynš Jędryszczak - 8 luty A.D.1876 - Staromieœcie (Lelów).

1.1.2.2. Katarzyna Jędryszczak

1.1.2.2.1. Bartłomiej Jędryszczak - ur. 16 sierpnia 1828 - Gorzków (Staromieœcie - Lelów).

1.1.2.2.2. Franciszka Lech - ur. 3 marca 1828 - Gorzków (Staromieœcie - Lelów).

1.1.2.2.2.1. Paweł Lech - ur. ok. 1791

1.1.2.2.2.1.1. Wojciech Lech - ur. 16 kwietnia 1749 - Lelów.

1.1.2.2.2.1.1.1. Kazimierz Lech

1.1.2.2.2.1.1.2. Marina

1.1.2.2.2.1.2. Kunekunda

1.1.2.2.2.2. Jadwiga Kańska - ur. ok. 1796

1.1.2.2.2.2.1. Mateusz Kański

1.1.2.2.2.2.2. Barbara Mistecka

1.1.2.1.1. Jan Maszczyk - ur. 2 luty 1831 - Przybynów - Wysoka Lelowska. Œlub z Mariannš Gradzik - 11 luty 1850 - Przybynów; zm. 29 lipiec 1856.

1.1.2.1.1.1. Antoni Maszczyk - ur. 30 maja 1802 -Wysoka Lelowska (par. Przybynów), œlub z Petronellš Kokosińskš - 5 luty 1825 Przybynów

1.1.2.1.1.1.1. Michał Maszczyk - ur. 28 sierpnia 1771 - Młyn (par. Przybynów), œlub z Agnieszkš Fršcisz - 26 styczeń 1789 - Przybynów.

1.1.2.1.1.1.1.1. Jacek Maszczyk - ur. 21 sierpnia 1728 - Młyn Czarka (par. Przybynów), œlub z Katarzyna Zasik - 26 listopada 1758 - Przybynów, zm. 22 marca 1786 - Wysoka (par. Przybynów).

1.1.2.1.1.1.1.1.1. Grzegorz Maszczyk, œlub z Zofiš Barczyk - 27 lipiec 1721 - Stara KuŸnia (par. Koziegłówki), zm. 1 sierpnia 1739 Młyn Czarka (par. Przybynów).

1.1.2.1.1.1.1.1.2. Zofia Barczyk

1.1.2.1.1.1.1.2. Katarzyna Zasik

1.1.2.1.1.1.2. Agnieszka Fršcisz - ur. 11 stycznia 1772 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów), zm. 19 marca 1837 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów),

1.1.2.1.1.1.2.1. Kacper Fršcisz - zm. 20 wrzeœnia 1800 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów), œlub z Juliannš Fršcisz 26 kwietnia 1761 - Przybynów.

1.1.2.1.1.1.2.2. Julianna Fugas - ur. 20 maja 1744 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów).

1.1.2.1.1.1.2.2.1. Stanisław Fugas - ur. ok. 1696; zm. 31 stycznia 1751 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

1.1.2.1.1.1.2.2.2. Anastazja Fugas - ur. ok. 1705; zm. 2 sierpnia 1745 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

1.1.2.1.1.2. Petronella Kokosińska - ur. 19 maja 1806 - Mijaczów-Myszków (par. Mrzygłód).

1.1.2.1.1.2.1. Mikołaj Kokosiński (Kokoszka) ze chrztu Nicolaus de Tolentino [od œw. Mikołaja z Tolentino 1245-1305 - augustianina] - ur. 6 wrzeœnia A.D. 1770 Rokitno Szlacheckie (par. Cišgowice); œlub z Elżbietš Pilarskš 5 stycznia 1806 Mrzygłód - Myszków, zm. 14 sierpnia A.D.1829 Wysoka Lelowska (par. Przybynów).

1.1.2.1.1.2.1.1. Mateusz Kokoszka

1.1.2.1.1.2.1.2. Barbara

1.1.2.1.1.2.2. Elżbieta Pilarska - ur. 1785 Mijaczów (Myszków), zm. 7 grudnia 1852 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów).

1.1.2.1.1.2.2.1. Walenty Pilarski ur. 1740

1.1.2.1.1.2.2.2. Magdalena Pilarska de domo Nawara ur. 1740

1.1.2.1.2. Marianna Gradzik - ur. 7 sierpnia 1827 Wysoka Lelowska (par. Przybynów)

1.1.2.1.2.1 Józef Gradzik - ur. 19 marca 1800 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów). Œlub z Katarzynš Rajczyk - 22 maja 1822 - Przybynów; zm. 10 sierpnia 1854 Wysoka Lelowska (par. Przybynów).

1.1.2.1.2.1.1 Paweł Gradzik - œlub z Zuzannš Helenš Kłosek (Kłosowskš) - 8 maja 1796 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów); zm. 11 czerwca 1843 - Wysoka Lelowska (par. Przybynów).

1.1.2.1..2.1.1.1. Jan Gwalbert Grad (póŸn. Gradzik) - ur. 12 lipca 1732 Żarki; - œlub z Mariannš Bernarczonkš 20 styczeń 1755 - Żarki; zm. 21 marca A.D.1817 Wysoka (Przybynów).

1.1.2.1..2.1.1.1. Franciszek Grad

1.1.2.1..2.1.1.2. Katarzyna Grad - zm. 21 sierpnia 1789 w wieku ok. 100 lat. (ur. ok. 1689).

1.1.2.1.2.1.1.2. Marianna Bernacka ur. 14 sierpnia 1731 - Żarki.

1.1.2.1.2.1.1.2.1. Jan Bernacki.

1.1.2.1.2.1.1.2.2. Barbara.

1.1.2.1.2.1.2 Zuzanna Helena Kłosek (Kłosowska) - ur. 31 lipiec 1778 - Przybynów (Suliszowice); zm. 26 sierpnia A.D.1846.

1.1.2.1.2.1.2.1 - Jan Kłosek - Œlub z Mariannš Wilk - 19 listopada A.D.1765 - Przybynów (Wysoka Lelowska).

1.1.2.1.2.1.2.2. - Marianna Wilkówna (Wilk).

1.1.2.1.2.2 Katarzyna Rajczyk - ur. 2 maja A.D.1792 - Przybynów.

1.1.2.1.2.2.1 Józef Rajczyk - ur. 17 marca A.D.1743 Młyn Przybynów; œlub z Ewš Kołoziankš (Koł[o]aczek vel Kołacz) - 24 lipca A.D.1782 - Przybynów.

1.1.2.1.2.2.1 Sebastian Rajczyk - Młyn Przybynów; œlub z Agnieszkš 1713 - Przybynów.

1.1.2.1.2.2.1.1. Baltazar Rajczyk - Młyn Przybynów.

1.1.2.1.2.2.1.1.1. Bartłomiej Rajczyk - Młyn Przybynów.

1.1.2.1.2.2.1 Agnieszka Rajczyk - zm. 15 sierpnia 1746 Młyn Przybynów.

1.1.2.1.2.2.2 Ewa Kołozianka (Koł[o]aczek vel Kołacz) - zm. 1819.05.05 Przybynów.

1.1.2.2 Katarzyna Jędryszczak - ur. ~1850 - Staromieœcie (Lelów). 

1.1.2.2.1. Bartłomiej Jędryszczak - ur. 1828, zm. 1873.

1.1.2.2.2. Franciszka Lech - ur. 3 marzec 1828 Gorzków (Staromieœcie)

1.1.2.2.2.1. Paweł Lech

1.1.2.2.2.2. Jadwiga Lech de domo Kańska vel Kania - zm. 17 stycznia 1869 Gorzków (Staromieœcie).

1.1.2.2.2.2.1. Franciszek Kański

1.1.2.2.2.2.2. Franciszka Kańska de domo Niedostatkiewicz

1.1.1. Antoni Leszczyński - pradziadek - szewc - ur. 8 sierpnia A.D.1862 Żarki - zm. 10 maja1925 Żarki. Akt Œlubu Antoniego i Anastazji -

1.1.2ex. - pierwsza żona Barbara Leszczyńska de domo Sikorska - zm. 28 stycznia 1902 Żarki (œlub z Antonim Leszczyńskim - 21 stycznia 1857 - Żarki.

1.1.2ex.1. Maciej Sikorski - s. Jana i Anny Maœlankiewicz - œlub 1828 - Żarki.

1.1.2ex.2. Agnieszka Piętak - c. Jakuba i Magdaleny Zadroż - œlub 1830 - Żarki.

1.1.2. Anastazja Leszczyńska de domo Kwiecień - prababka - ur. 25 grudzień 1871 Goleniowy (córka: Stanisław Kwiecień oraz Marianna Kwiecień de domo Myszkowska vide: http://myszkowscy.pl/r343.html). Akt Chrztu œw. Anastazji Kwiecień - , zm. 1 kwietnia 1928 Żarki (Leœniów).

1.1.2.1 Stanisław Kwiecień - ur. 1831, Wierzbica (par. Kidów); œlub z Mariannš Myszkowskš - 12.07.1857 Szczekociny).

1.1.2.1.1. Grzegorz Kwiecień - ur. ok. 1810 Goleniowy; (œlub z Franciszkš Grabowskš 15 lutego 1830 Szczekociny).

1.1.2.1.1.1. Józef Kwiecień

1.1.2.1.1.2. Rozalia (Róża) Drzazga - zm. 1844 Goleniowy.

1.1.2.1.1.2.1. Józef Drzazga

1.1.2.1.1.2.2. Gertruda Zynek - zm. 1823 Goleniowy.

1.1.2.1.2. Franciszka Grabowska ur. 1805 Solca (par. Kidów); (œlub z Grzegorzem Kwiecień 15 lutego 1830 Szczekociny); zm. 27 stycznia 1847 Goleniowy.

1.1.2.1.2.1. Stanisław Grabowski ur. 1755 Szczekociny.

1.1.2.1.2.2. Franciszka.

1.1.2.2. Marianna Myszkowska - ur. 22.06.1833 Moskorzew - zm. 17.12.1890 Sprowa, par. Goleniowy, œlub Stanisław Kwiecień - 12.07.1857 Szczekociny).

1.1.2.2.1 Wojciech Myszkowski (ur. 1800 Pełczyska, œlub 21.11.1825 Moskorzew - Anna Herej; zm. ok. 1841. Fornal Dworski. 

1.1.2.2.1.1. Michał Myszkowski (ur.1772 zm. 03.04.1834 Pełczyska. Majster kunsztu stolarskiego.

 

HIPOTEZA GENEALOGICZNA

 

Michał Myszkowski z Pełczyska jw. był potomkiem i/lub koligatem:

Władysława Myszkowskiego - ur. ok. 1593; zm. 1658 - Pińczów k/Pełczyska/. Syn Zygmunta Myszkowskiego; bratanek Piotra Myszkowskiego (czytaj niżej). Żona: Anna Mohylanka córka Jeremiego Mohyły hospodara Mołdawii w latach 1595-1606.

Więcej: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wladysław_Gonzaga_Myszkowski

Zygmunt Myszkowski - (1562-1615) - Marszałek Wielki Koronny.

Więcej: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zygmunt_Gonzaga_Myszkowski

Piotr Myszkowski - (1505-1591) - Biskup Płocki i Krakowski; Podkanclerzy Koronny, Sekretarz Wielki Koronny i Królewski.

Więcej: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Myszkowski_(biskup)

 

 

1.1.2.2.1.2. Zofia Dudecka (Duda?, Dudek?) (ur. 1781)

1.1.2.2.2.  Amna Helena Herej (ur. 1803 Perzyny); œlub 21.11.1825 Moskorzew - Wojciech Myszkowski; zm. < 1825.

1.1.2.2.2.1. Wojciech Herej ur. ok. 1779; zm. > 1825; œlub 1800 Moskorzew.

1.1.2.2.2.2. Marianna Feldzińska alias Nowak vel Nowacka ur. ok. 1779.

1.1.1.1. Wincenty Leszczyński - prapradziadek - ur. 1 kwietnia 1841 - Żarki. Brat - Maciej Leszczyński ur. 22 luty 1833 w Żarkach, zm. 27 kwietnia 1914 - Żarki.

1.1.1.2. Rozalia Leszczyńska de domo Tuszyńska - praprababka - Żarki - ur. 27 sierpnia A.D.1838 - Żarki, zm. 27 sierpnia 1910 Żarki.

1.1.1.2.1. Józef Tuszyński - ur. 20 listopada A.D.1813 - Łosień (Sławków), œlub z Antoninš Kowalskš - 18 maj A.D.1835 - Żarki.

1.1.1.2.1.1 Józef Tuszyński - œlub z Reginš Lelonek - 22 listopad A.D.1812 - Mysłowice.

1.1.1.2.1.2 Regina Lelonek - zm. 2 stycznia A.D.1846 - Wojkowice Koœcielne.

1.1.1.2.1.2.1 Wawrzyniec Lelonek

1.1.1.2.1.2.2 Rozalia

1.1.1.2.2. Antonina Kowalska - ur. 30 maja A.D.1816 - Żarki

1.1.1.2.2.1. Antoni Kowalski œl. z Antoninš Piętak A.D.1807 - Żarki

1.1.1.2.2.2. Rozalia Pištkowska (Piętak) - ur. 4 listopada 1755 - Żarki..

1.1.1.2.2.2.1 Łukasz Piętak - ur. 12 paŸdziernika 1698 - Jaroszów - Żarki.

1.1.1.2.2.2.2 Katarzyna

1.1.1.2.2.2.1.1. Grzegorz Piętak

1.1.1.2.2.2.1.2. Dorota

 

 

1.1.1.1.1. Jakub Leszczyński - praprapradziadek - ur. 23 lipiec 1800 Żarki, zm. 20 maja 1861 w Żarkach.

1.1.1.1.2. Balbina Leszczyńska de domo Brymora vel Brymor vel Bromer vel Boner - prapraprababka - ur. 1803 - Włodowice, zm. 28 paŸdziernika 1861 w Żarkach.

1.1.1.1.2.1. Adam Brymora vel Bromer vel Boner ur. 17 listopada 1769 r. w Horoniu (dz. Choroń) (par. Przybynów) - œlub z Annš Filipek (p.v. Probierz) - 1796 - Włodowice. Miał rodzeństwo: siostrę bliŸniaka Ewę (17 listopada 1769) oraz starszych braci bliŸniaków Adalberta (Wojciecha) i Franciszka (1776), brata Stanisława, oraz siostrę Katarzynę.

1.1.1.1.2.1.1 Jan Brymora vel Bromer vel Boner - (Ch)Horoń (Przybynów).

1.1.1.1.2.1.2 Franciszka

1.1.1.1.2.2 Anna Filipczak vel Filipek primo voto Probierz (œlub z Marcinem Probierz w 1789 r. - Włodowice, Marcin Probierz zm. 1795 - Włodowice) - zm. 14 lipca 1823 - Włodowice.

1.1.1.1.2.2.1. Wojciech Filipczak vel Filipek

1.1.1.1.2.2.2. Agnieszka

 

NOTA GENEALOGICZNA

 

Jakub Leszczyński, urodzony w Żarkach, 23 lipca 1800 roku jest najstarszym moim przodkiem urodzonym na pewno w Żarkach.

 

Gniazdo Rodowe Leszczyńskich z Żarek (Linia Żarecka), jest połšczone z Gniazdem Rodowym w Kruszynie i Gołuchowie, o czym dalej.

 

W Żarkach - mieœcie z ponad 800-letniš historiš - leżšcym na szlaku z Krakowa do Poznania i Wrocławia, pojawiajš się Leszczyńscy, na dobre, w końcu XVIII wieku, po pierwszym rozbiorze Polski.

 

Pierwszš osiadłš przedstawicielem Leszczyńskich w Żarkach jest Famator (sławny - zacny) Jan Leszczyński (prawdopodobny daleki stryj), który w 1783 roku żeni się w Żarkach z Magdalenš Szewczyk. Metryka œlubu poniżej:

 

(1) Akt œlubu Jana Leszczyńskiego i Magdaleny Szewczyk - 1783 - Żarki

 

Jan i Magdalena Szewczyk majš czworo dzieci urodzonych w Żarkach:

bullet

Jan Nepomucen Michał - ur. 1784 - Żarki.

bullet

Jan Leszczyński - ur. 1790 - Żarki.

bullet

Marianna Leszczyńska - ur. 1796 - Żarki - vide poniżej metryka.

bullet

Gertruda Leszczyńska - ur. 1798 - Żarki.

 

 

(2) Akt chrztu Marianny Leszczyńskiej - 23 styczeń 1796 - Żarki

córki Jana Leszczyńskiego oraz Magdaleny de domo Szewczyk

 

Jan Leszczyński z Żarek był prawdopodobnie stryjem Jakuba Leszczyńskiego, czyli bratem Józefa Leszczyńskiego - ojca Jakuba.

Jan Leszczyński (skšpe wiadomoiœci) był prawdopodobnie zarzšdcš w majštku Męcińskich i zarzšdzał z Dworu w Mzurowie, niedaleko Żarek.

Leszczyńscy w tym czasie (spis ludnoœci Żarek z 1794) posiadajš kamienicę w rynku w Żarkach. Na pewno mieszka w tej kamienicy Agnieszka Leszczyńska - siostra Jana i Józefa Leszczyńskich.

Z czasem Leszczyńscy osiadajš w Leœniowie (częœć Żarek) przy klasztorze Paulinów oraz w Przewodziszowicach - jurydyce Paulinów - kilka kilometrów od Żarek (znane miejsce ze Strażnicy - Warowni z czasów Kazimierza Wielkiego).

 

W 1801 roku znalazłem metrykę chrztu w Żarkach, w której występuje, jako ojciec chrzestny famati (sławny - zacny) - Stanisław Leszczyński - byc może krewny (brat) Jana, Agnieszki, Józefa Leszczyńskich.

 

 

(3) Akt chrztu dziecka z 8 maja 1801 roku - Żarki

Wymieniona jest osoba Stanisława Leszczyńskiego, jako "famati" ("sławny" - zacny)

prawdopodobny brat Józefa Leszczyńskiego - męża Marianny (matki Jakuba)  

 

Męcińscy byli stronnikami Leszczyńskich a tym samym Króla Stanisława Leszczyńskiego. Niedaleko Żarek, w roku 1712, została stoczona bitwa pomiędzy stronnikami Króla Stanisława Leszczyńskiego, a stronnikami saskimi (być może wojskiem saskim) Augusta II Wiarołomnego.

 

W roku 1799 w Żarkach rodzi się Kazimierz Leszczyński - œlubny syn Józefa i Marianny Leszczyńskich (CL) - vide poniżej metryka:

 

(4) Akt chrztu Kazimierza Leszczyńskiego - 1 marzec A.D.1799 - Żarki

Prawdopodobnie został Juzuitš w Krakowie.

 

W następnym roku tj. 1800, w Żarkach rodzi się Jakub Leszczyński - syn Marianny Leszczyńskiej - ale z adnotacjš księdza o ojcu dziecka: "incerti Patris" - vide poniżej metryka:

 

(5) Akt chrztu  Jakuba Leszczyńskiego - 23 lipiec A.D.1800 - Żarki

 

Dokładnie 10 dni wczeœniej tj. 13 lipca 1800 roku, Marianna Leszczyńska - matka Jakuba - była uczestnikiem chrztu (chrztów) - vide poniżej metryki:

 

(6) Wpis metrykalny chrztów, z 13 lipca 1800 r. poprzedzajšcy metrykę urodzenia Jakuba Leszczyńskiego z 23 lipca 1800 roku.

 W dniu 13 lipca 1800 roku (10 dni przed chrztem Jakuba Leszczyńskiego) Marianna Leszczyńska asystowała przy chrzcie lub chrztach jak wyżej.

 

 

Dla osób nie zaznajomionych z genelaogiš i zasadami wpisów metrykalnych - Jakub Leszczyński może być bardzo dwuznacznie interpretowany jako dziecko.

 

Dlatego istnieje koniecznoœć zapoznania się z zasadami sporzšdzania metryk chrztu na przełomie XVII i XVIII wieku w Żarkach (nie chcemy generalizować).

 

Z dzisiejszej perspektywy, co poniektórzy, interesujš się przede wszystkim, czy dziecko było œlubne czy nieœlubne?

Przede wszystkim musimy wiedzieć, że œluby były wówczas wyłšcznie koœcielne, więc możemy tylko o takich œlubach mówić.

 

Przede wszystkim Koœciół wprowadzajšc na Soborze Trydenckim (1545-1563) reformę Koœcioła wprowadził obowišzek prowadzenia dla katolików metryk: chrztu, œlubów i zgonów. Tym samym metryki chrztów, œlubów i zgonów przede wszystkim dokumentujš, że dane osoby w metrykach były katolikami. Gdy było inaczej (a to się zdarzało po reformacji) wyraŸnie w metryce było to zaznaczane.

Czyli posiadanie metryki przodków oznacza przede wszystkim, czy nasi przodkowie byli katolikami.

 

Kolejnym zagadnieniem występujšcym w przypadku chrztów było jakby urzędowe poœwiadczenie macierzyństwa i ojcostwa.

Na przełomie XVII i XVIII wieku (oraz wczeœniej i nieco póŸniej) macierzyństwo i ojcostwo oœwiadczał ojciec dziecka (dziœ robi to matka dziecka).

Koœciół wychodził z rzymskiej zasady "mater semper certa est" - matka jest zawsze pewna (zwracam uwagę na łacińskie słowo "certo(a)" - pewny(a)), co a contario oznacza, że "pater semper incerto est" - ojciec zawsze jest niepewny.

Wychodzšc z tej logicznej, bo popartej rozumem, sentencji rzymskiej, Koœciół poprzez narzuconš ceremonię chrztu, jakby przymuszał ojca dziecka do jasnego opowiedzenia się za swoim ojcostwem.

Koœciół nawišzywał w takiej ceremonii chrztu, do sytuacji œw. Józefa - (oblubieńca-męża) Maryi, który wiedzšc, że dziecko nie jest jego (w sensie biologicznym) nie oddala Maryi od siebie, a po narodzinach Jezusa idzie z matkš dziecka - Maryjš do synagogi do ceremonii obrzezania - uznajšc Jezusa już oficjalnie jako swojego syna (adoptowanego czy biologicznego - nie ma to już znaczenia). Zapewne musiało minšć więcej niż kilka dni, by matka dziecka mogła osobiœcie udać się do synagogi. W przypadku Józefa i Maryi, jak mówi ewangelia, minęło osiem dni.

Ceremonia chrztu była więc w starej Polsce traktowana jednoczeœnie jak uznanie ojcostwa.

Nie miało w tym momencie znaczenia, czy dziecko było ze œlubnego zwišzku czy nieœlubnego (o tym póŸniej). Chodziło o fakt, czy ojciec dziecka uznaje swoje ojcostwo na zasadzie oœwiadczenia woli (w sensie wiedzy naukowej, było to uznanie ojcostwa biologicznego lub była to adopcja).

Koœciół wychodził z założenia, że ojcostwo jest to kategoria uznania dziecka za swoje i wychowanie go jako swoje. Koœciół w charyzmacie œw. Józefa, stawiał prymat wychowania dziecka nad spłodzeniem dziecka.

Jednoczeœnie Koœciół nie mógł za nikogo decydować o ojcostwie. Stšd jeœli z różnych powodów ojciec dziecka nie stawiał się do chrztu i nie oœwiadczał, że jest ojcem dziecka, to Koœciół w sytuacji zwišzków œlubnych wpisywał do Aktu chrztu formułę "incerti Patris" - nieoczywisty ojciec, zgodnie z formułš rzymskš jak wyżej. Osoby złoœliwe, mogš w tym miejscu zinterpretować absencję ojca jako œwiadomy akt nie uznania dziecka przez ojca poprzez œwiadomš absencję. Wydaje się jednak, że gdyby ksišdz powzišł takš wiadomoœć od œwiadków chrztu, że ojciec dziecka nie chce przybyć na chrzest dziecka lub wiedział, że ojciec jest na miejscu, musiałby wpisać do metryki "illegitt." - dziecko z nieprawego łoża.

Zwrot "incerti patris" - nieoczywisty ojciec był używany w metrykach wobec ojców, którzy byli nieobecni na miejscu, a ksišdz musiał o tym wiedzieć; być może musiał mieć jakieœ poœwiadczenie nieobecnoœci ojca dziecka.

Warto w tym miejscu podkreœlić (o czym dalej), że jeœli ojciec przyniósł do chrztu dziecko ze zwišzku nieœlubnego, ksišdz nie mógł wpisać "illegitt" ale wpisywał formułę "ignoti Patris" - z nieznanego ojca dziecka. Nie podawał wówczas imienia i nazwiska ojca, czyli wyzuwał ojca nie tylko z ojcostwa ale też z linii spadkobrania. Nie było to działanie złoœliwe ale logiczne, zapobiegajšce nadużyciom (np. porwaniom dzieci).

Były też przypadki gdy ojca rzeczywiœcie nie znano (np. gwałt) lub chciano ukryć. Wówczas przy takim oœwiadczeniu œwiadków chrztu, ksišdz wpisywał "incognito Patris" - co było interpretowane jako dziecko nieznanego pochodzenia. Była to formuła bezpieczna, tak dla matki jak dla otoczenia i samego dziecka, bo nie wskazywało wprost np. gwałtu lub uwiedzenia matki, tym samym nie zawężało kręgu podejrzanych o ojcostwo.

Na koniec najbardziej kontrowersyjny wpis "illegitt. Thoris" - dziecko z nieprawego łoża. Tylko taki wpis oznaczał, bez spekulacji i nadinterpretacji, że dziecko jest urodzone z nieprawego łoża. Taki wpis dotyczył tak dziecka urodzonego w małżeństwie jak poza małżeństwem. W małżeństwie, wymagało to oœwiadczenia męża matki wobec księdza, że nie uznaje konkretnego dziecka za swoje (stanowisko matki było tu nieważne). W sytuacji zwišzków pozamałżeńskich urodzone dziecko było jakby z urzędu "ilegitt. - z nieprawego łoża" ale ojciec dziecka mógł uznać swoje ojcostwo, o czym wyżej. Należy więc odróżniać "dziecko nieœlubne" (konkubinat) od "dziecka pozamałżeńskiego".

 

W konkretnym, niniejszym przypadku Jakuba Leszczyńskiego ur. w 1800 roku w Żarkach, majšcego œlubnych rodziców, co nie ulega wštpliwoœci, może być, w szale złoœliwoœci osób postronnych, jedynie mowa o dziecku pozamałżeńskim, a nie nieœlubnym. Moim zdaniem, gdyby Jakub Leszczyński był dzieckiem pozamałżeńskim lub nieœlubnym, ksišdz miał obowišzek wpisać "illegitt. Thoris". Skoro wpisał "incerti Patris", mogš osoby postronne, co najwyżej spekulować o przyczynach absencji przy chrzcie dziecka: Jakuba Leszczyńskiego, jego œlubnego ojca - Józefa (Wincentego) Leszczyńskiego.

 

Moim zdaniem, Józef (Wincenty) Leszczyński, podobnie jak w 1710 roku, kolejny mój przodek - Stefan Leszczyński - nie mógł być obecny przy chrzcie Jakuba z powodu obowišzków publicznych (albo cywilnych albo wojskowych).

Gdyby tak w roku 1799, przy chrzcie Kazimierza (co miało miejsce), jak w roku 1800 przy chrzcie Jakuba, Józef (Wincenty) Leszczyński był przy oby chrztach osoby postronne, mogłyby zarzucić, że "co to za wojskowy, co siedzi w domu w goršcych czasach?" lub "co to za urzędnik publiczny wyższego szczebla, który cišgle siedzi w domu, a jest nieobecny na sejmikach czy innych spotkaniach?".

 

Nie mam powodu myœleć i pisać inaczej o Jakubie Leszczyńskim jak o biologicznym i œlubnym synu Józefa (nomen omen) Leszczyńskiego i Marianny Leszczyńskiej.

 

Urodziłem się 5 stycznia 1960 roku, a zostałem ochrzczony 28 lutego 1960 roku. Czasy się zmieniły i datę chrztu można było ustalić ze wszystkimi zainteresowanymi.

Mam czwórkę dzieci i na każdym chrzcie byłem obecny, jednakowoż, podobnie jak w 1960 roku, chrzty można było wczeœniej zaplanować.

 

Gdyby w roku 2023 obowišzywała formuła z roku 1800, że zaraz po urodzeniu dziecka, ojciec dziecka ma obowišzek przyniesienia dziecka do chrztu, to ile dzieci miałoby wpisanego ojca, a ile "incerti Patris"?      

 

Jak widać z powyższego, Jakub Leszczyński był urodzony podczas trwania œlubnego zwišzku Józefa i Marianny Leszczyńskich, bo rok wczeœniej urodził się jego brat Kazimierz z ojca Józefa i Marianny Leszczyńskich (CL) - metryka (4), więc interpretacja wpisu dotyczšcego Jakuba "incerti Patris" (nieoczywisty ojciec) nie może oznaczać ani dziecka nieœlubnego ani dziecka pozamałżeńskiego, a jedynie ojca nieobecnego przy chrzcie.

 

STUDIUM PRZYPADKÓW

 

Gdy dziecko przynosiła do chrztu osoba trzecia, bez ojca dziecka, ksišdz nie mógł wpisać ojca, bo brakowało jego wyraŸnego oœwiadczenia woli - uznania ojcostwa dziecka. Wówczas to ojciec deklarował swoje ojcostwo dziecka. dziœ robi to w szpitalu matka. Co było bardziej wiarygodne i pewne?

W takim przypadku ksišdz wpisywał formułę "incerti Patris", co jest z punktu widzenia logiki i rozumu, w pełni poprawne.

 

Gdy dziecko przynosiła osoba trzecia ale ze zwišzku nieœlubnego wówczas ksišdz wpysywał w miejscu przeznaczonym dla ojca dziecka formułę "Illeg. Thoris":

 

(6) Akt chrztu dziecka nieœlubnego - "illegitt thoris" - 1801 - Żarki

 

Wpis "illegitt. thoris" oznaczał z nieprawego łoża. Jednoznacznie oznaczał, że dziecko jest urodzone w zwišzku pozamałżeńskim (rzadziej w zwišzku małżeńskim). Można by się słusznie zapytać: dlaczego nie wpisywano ojca dziecka nieœlubnego lub pozamałżeńskiego?

 

OdpowiedŸ może być tylko jedna - by nie było nadużyć.

 

Zapewne zdarzały się przypadki, że ojca dziecka nie chciano ujawniać. Wówczas w akcie chrztu był wpis "incognito Parentis" (nieznanego pochodzenia) lub incognito Patris (patrz niżej):

 

   

(7) Akt chrztu - 1796 - Żarki

 

Generalnie Koœciół dbał nie tylko o moralnoœć ale o spadkobranie. Nie wymieniona w akcie chrztu osoba była poza kręgiem spadkobierców.

 

Od razu należy dodać, że dzieci nieœlubnych w metrykach Żarek w okresie 1798-1802 jest niewiele.

 

Dokonałem analizy metryk chrztu w Żarkach w okresie lat 1798-1802 pod kštem wpisów dzieci nieœlubnych z podziałem na księży dokonujšcych takich wpisów.

W metrykach, jak napisałem wyżej, a jest to wiedza powszechna, wpisywano do akt metrykalnych takie dzieci jako "illeg. thori" (z nieprawego łoża). Dotyczyło to wyłšcznie przypadków, gdy matka dziecka nie miała œlubnego męża, bowiem wówczas œluby udzielał wyłšcznie Koœciół. Œluby cywilne wprowadził Kodeks Napoleona, obowišzujšcy w Księstwie Warszawskim od 1 maja 1808 roku.

 

Nie zajmujemy się w tym miejscu w ogóle dziećmi nieœlubnymi ale z nieprawego łoża.

 

Jak poniżej widać, wszyscy księża wypisujšcy metryki chrztu znali zasady opisywania przypadków "dzieci z nieprawego łoża".

 

(8) Akt chrztu dziecka - 27 maj 1801 - Żarki - ks. Narcyzjusza Frukacza

z adnotacjš "illegitt. thori" - "dziecko nieœlubne - z nieprawego łoża"

 

 

(9) Akt chrztu dziecka - 15 wrzeœniaj 1801 - Żarki - ks. Salazjusza Misiewicza

z adnotacjš "Illegitt. thori" - "dziecko nieœlubne - z nieprawego łoża"

(wpis tego samego księdza, który sporzšdzał metrykę chrztu Jakuba Leszczyńskiego dnia 23 lipca 1800 roku z adnotacjš "incerti Patris")

 

 

(10) Akt chrztu dziecka - 6 paŸdziernika 1801 - Żarki - ks. Salazjusza Misiewicza

z adnotacjš "illegitt. thori" - "dziecko nieœlubne - z nieprawego łoża"

(tego samego księdza, który sporzšdzał metrykę chrztu Jakuba Leszczyńskiego dnia 23 lipca 1800 roku z adnotacjš "incerti Patris")

 

 

(11) Akt chrztu dziecka - 29 wrzeœniaj 1801 - Żarki - brata Paulina (klasztor leœniowski) - Tobiasza Załuckiego

z adnotacjš "Illegitt. thori" - "dziecko nieœlubne - z nieprawego łoża"

 

 

Jak widać z powyższego, ksišdz Salazjusz Misiewicz z Żarek używał adnotacji "illegitt. thori" oraz "incerti Patris".

 

Zapewnie znajdš się tacy, którzy uczyniš z tych wpisów synonimy ale nawet a może przede wszystkim literalnie słowo "illegitime" (nieprawy) ma zupełnie inne znaczenie niż "nieoczywisty". Okreœlenie "nieprawy" jest jednoznaczne i zamknięte; okreœlenie "nieoczywisty" jest dwuznaczne i otwarte.

 

Okreœlenia te oznaczajš coœ zupełnie innego.

Pierwszy wpis "illegitt. thori" jednoznacznie oznacza, że dziecko jest z nieprawego łoża (albo nieœlubne albo pozamałżeńskie), gdzie ojcostwa nie da się przekonujšco ustalić i okreœlić.

Drugie okreœlenie "incertis Patris" oznacza, że skoro nie ma ojca dziecka przy chrzcie, to jego ojcostwo jest nieoczywiste. Nie ma tu znaczenia, że ojciec dziecka mógł być w wojsku, za granicš, itd. Brakuje jednoznacznego aktu uznania ojcostwa przez ojca dziecka. 

Ksišdz nie mógł, co oczywiste, interpretować nieobecnoœci ojca dziecka œlubnego, jako domniemanie ojcostwa. Nie chodziło bowiem o okreœlenie ojcostwa dziecka ale o przyjęcie dziecka na wychowanie.

Gdyby było inaczej, prowadziłoby to sytuacji braku pewnoœci, kto ma wychowywać dziecko.   

 

Gdy ojciec był rzeczywiœcie nieznany używano formuły "incognito Patris" lub "incognioto Parentis".

Trudno jednoznacznie przesšdzać w jakich przypadkach takie oznaczenia stosowano.

 

 

(12) Metryka chrztów Żarki - 1799

 

Zdarzały się metryki z osobami - ojcami dzieci, w międzyczasie zabitymi (pogrobki) z adnotacjš "occentus" :

 

(13) Metryka chrztów Żarki - 1799 - listopad

 

Przypadek: agnatus sum - urodzony po œmierci ojca.

Jest wykluczone, by ojciec Jakuba nie żył, bo wówczas w sytuacji tzw. pogrobka, ksišdz wpisałby dokładnš lub orientacyjnš datę zgonu ojca np.

(... odbierajšca w nieprzytomnoœci Ojca tego dziecięcia, który przed trzema Miesišcami Umarł...).

Jednoczeœnie ksišdz nawet wobec osoby przyjmujšcej poród i œwiadków nie wpisywał wówczas nie tylko imienia i nazwiska ojca ale też i matki.

Z czasem dokonywano ewentualnie zapisku na marginesie. Zobacz metrykę poniżej.

 

 

(14) Sytuacja tzw. pogrobka.

 

 

W Żarkach stacjonował wówczas (1798-1802) Legion (Korpus) Księcia Eugeniusza Fryderyka Wirtemberskiego, jak niżej:

 

(15) Metryka chrztów Żarki - 1799 - listopad

 

To, że Jakub Leszczyński był œlubnym dzieckiem zaœwiadcza metryka jego starszego brata Kazimierza z 1 marca 1799 roku (jak wyżej), z której jednoznacznie wynika, że rodzicami Kazimierza, a więc i Jakuba, byli Józef i Marianna Leszczyńscy (C.L.). Nie było rozwodów koœcielnych a nawet gdyby były, to takie sprawy trwały latami.

 

Ksišdz Salazjusz Misiewicz był nowym wikarym w Żarkach (nie znał mieszkańców), ponieważ w pierwszej połowie roku 1799 metryki chrztu wypisywali Proboszcz - ks. Narcizjusz Furkacz oraz dwóch wikarych: ks. Ignacy Radomeski oraz ks. Remigiusz Wesołowski. 

Pierwszy wpis ks. Salazjusza Misiewicza to 18 sierpień 1799 roku.

 

Jeœli przejrzymy dokładnie metryki chrztu w Zarkach z lat 1799-1800 to zauważymy, że księża zaczynajš wówczas podawać imię i nazwisko ojca oraz imię i nazwisko rodowe matki. Nie dotyczy to każdego wpisu ale jakby znaczniejszych osób. W każdym razie takie wpisy się pojawiajš. Stšd wniosek, że przy chrzcie ksišdz wymagał podania imienia i nazwiska ojca oraz imienia i nazwiska matki.

Możemy tylko spekulować dlaczego ksišdz Salazjusz Misiewicz nie wpisał imienia i nazwiska ojca Jakuba Leszczyńskiego - Józefa Leszczyńskiego i imienia i nazwiska rodowego matki - Marianny Leszczyńskiej.

Rodzš się spekulacje i hipotezy:

 

HIPOTEZA 1

Jak napisaliœmy wyżej chrzty ówczesne odbywały się w tym samym lub kolejnym dniu (rzadziej dniach) po urodzeniu dziecka, więc do chrztu przynosił dziecko zwyczajowo ojciec dziecka, bo matka w stanie połogu, nie  była w stanie tego zrobić.

Problem pojawiał się wówczas, gdy ojca dziecka, z różnych powodów nie było akurat w domu, a do chrztu przynosiła dziecko osoba trzecia.

Takie przypadki zachodziły zapewne wœród urzędników, ziemiaństwa, wojskowych, etc.

Wówczas, w myœl rzymskiej sentencji prawnej: "Mater semper certa est - Matka zawsze jest pewna", (o czym więcej powyżej, ksišdz nie mógł, bez osobistego oœwiadczenia woli ojca lub jego pełnomocnika (o czym dalej), stwierdzić fakt, że ojcem dziecka na pewno jest konkretna osoba. Nie chodziło bowiem tylko o ustalenie ojcostwa dziecka ale przede wszystkim o przyjęcie dziecka przez ojca na wychowanie.

Słusznie, więc w takich przypadkach ksišdz wpisywał formułę "incerti Patris" - nieoczywisty ojciec, odnoszšc się w ten sposób, tak do ojcostwa biologicznego, jak przede wszystkim, do ojcostwa społecznego (pełne uznanie dziecka jako własnego).

Absolutnie nie oznacza to nic ponadto, że ojciec przy chrzcie dziecka był nieobecny, choć nie znajšc przyczyny absencji ojca, może rodzić to różne spekulacje.

Poród Jakuba był nagły o czym œwiadczy fakt, że matka Jakuba - Marianna Leszczyńska, kilka dni wczeœniej (konkretnie 10 dni wczeœniej tj. 13 lipca 1800 roku, asystowała przy chrzcie (chrztach) w dniu 13 sierpnia 1800 roku (patrz metryka (6) powyżej).

 

HIPOTEZA 2

Ponieważ w metrykach zaczęto na przełomie XVII i XVIII wieku wpisywać imiona i nazwiska ojca oraz matki dziecka, stšd absencja ojca powodowała, że nie trzeba było podawać nazwiska panieńskiego matki. Czyżby Marianna i Józef chcieli ukryć nazwisko rodowe Marianny Leszczyńskiej?

Hipoteza mało prawdopodobna ale możliwa. Czasy były niepewne a przeœladowanie rodzin szlacheckich doœć powszechne.

 

HIPOTEZA 3

Być może metryki chrztu były przedstawiane zaborcy (w 1800 roku byli to Prusacy) i chciano ukryć osobę Józefa Leszczyńskiego i nazwisko rodowe matki dziecka?

 

HIPOTEZA 4

Często wobec osób starszych, w aktach zgonu wpisywano formułę "niepamiętnych rodziców". Teoretycznie jest możliwoœć niepamiętania ojca dziecka ale jest to w praktyce raczej niemożliwe, odnoœnie chrztów.

 

 

Reasumujšc, nie ma najmniejszych powodów, by Józefa Leszczyńskiego nie uznać za œlubnego ojca Jakuba Leszczyńskiego ur. 23 lipca 1800 roku w Żarkach, męża Marianny Leszczyńskiej.

 

1.1.1.1.1.1. Józef (Wincenty) Leszczyński - prapraprapradziadek - drugie imię niepewne; data urodzin niepewna - prawd. ok. 1750-1755, œmierć 1815-1830.

1.1.1.1.1.2. Marianna Leszczyńska - nazwisko rodowe oraz data urodzin i œmierci w trakcie poszukiwań genealogicznych.

 

NOTA GENEALOGICZNA

 

Postać Józefa (Wincentego) Leszczyńskiego jest doœć tajemnicza. Wymaga, więc dokładniejszego spojrzenia na sytuację politycznš Polski i rodowš Leszczyńskich w XVII i XVIII wieku.

 

Józef (Wincenty) Leszczyński jest z prawdopodobieństwem równym pewnoœci potomkiem:

bullet

Jana Leszczyńskiego ur. w 1694 w Wiœniewie (dalej) - syna Stefana Leszczyńskiego z Gołuchowa, Wiœniewa, Kruszyny i Balic/k/Warszawy oraz Konstancji Mniszech

bullet

lub Jana Jakuba Leszczyńskiego ur. w 1710 roku w Kruszynie - syna tegoż Stefana Leszczyńskiego i Joanny Teresy Brzostowskiej z Kruszyny i Czarnożył.

 

Przede wszystkim, wiadomym jest powszechnie, że na poczštku XVIII wieku, rzšdom uzurpatorskim Wettynów, bardziej znanych jako Sasi (August II i August III) sprzeciwili się Leszczyńscy, a konkretnie Linia Rydzyńska Leszczyńskich, reprezentowana przez Rafała i Stanisława Leszczyńskich (ojca i syna) z Leszna, Rydzyny i Włodawy, co doprowadziło do antysaskiej Konfederacji Wielkopolskiej (Warszawskiej) w 1703 roku, detronizacji Augusta II i koronacji Stanisława Leszczyńskiego w 1705 roku.

Jednoczeœnie Linia Gołuchowska Leszczyńskich, reprezentowana przez Stefana Leszczyńskiego (1644-1722) Starostę Kowelskiego i Ostrzeszowskiego, Wojewodę Kaliskiego, przyjęła na poczštku XVIII wieku strategię "konstruktywnej opozycji" saskiej. Jak się póŸniej okazało była to strategia błędna, dlatego po œmierci Stefana Leszczyńskiego w 1722 roku, ta Linia Domu Leszczyńskich podupada, a jej przedstawiciele znikajš w mrokach historii.

Nie wydaje się możliwe, by Stefan Leszczyński z Kruszyny był w opozycji do Stanisława Leszczyńskiego. Różniła ich strategia walki z Sasami.

Prawdopodobnie Stefan Leszczyński, przez  swojš drugš żonę Joannę Teresę Brzostowskš, której pierwszym mężem był brat Michała Stefana Radziejowskiego - Prymasa - Jan Feliks Radziejowski, wpływał na zachowanie Prymasa, który przyjšł postawę antysaskš (Konfederacja Łowicka) i pro Stanisławowskš. Jednoczeœnie Stefan, który w hierarchii możnowładczej dysponował większymi aktywami niż Linia Stanisława nie szedł na pełnš konfrontację z Sasami. W 1712 roku wydzierżawił Augustowi II swój Pałac w Warszawie (zwany mylnie Pałacem Saskim); zapewne to samo zrobił z Wilanowem, etc. Jednoczeœnie w roku 1710 bierze udział w Walnej Radzie Warszawskiej, na której proponuje zwołanie tzw. Sejmu Konnego. W 1717 po zakończeniu Konfederacji Tarnogrodzkiej z 1715 roku, zawišzanej w obronie tronu Stanisława Leszczyńskiego, na Sejmie Niemym w 1717 roku jest oddelegowany do boku Króla Augusta II, jako Senator-Rezydent dopilnowujšcy wycofania wojsk saskich z Polski.

Zadaniem rotacyjnych Senatorów-Rezydentów było pilnowanie Królów (Króli) przed zakusami absolutyzmu i konszachtami z obcymi dworami.

Zachowanie Augusta II, po roku 1717, do œmierci Stefana Leszczyńskiego w 1722 roku jest mniej prorosyjskie, a bardziej prozachodnie (Traktat Sojuszniczy z Austriš i Wielkš Brytaniš z 1720 roku - przewidujšcy wycofanie wojsk rosyjskich z Polski). Niestety poprzez wpływy Prus i antypolskiego Traktatu Rosja-Prusy z 1720 roku, zawartego w Poczdamie, ten Traktat nie został przez Sejm ratyfikowany. Po œmierci Stefana Leszczyńskiego, polityka Augusta II nakierowana została na współpracę z Prusami w celu rozbioru Rzeczypospolitej (Sprawa vel Spisek Lehmana). Plany te udaremnił Piotr I, widzšcy zagrożenie dla Rosji, w sytuacji przejęcia Polski przez Niemców (Prusy, Saksonia, Austria).

     

Pod koniec XVIII wieku, kilku przedstawicieli o nazwisku Leszczyński pojawia się w mieœcie Żarki. Zapewne jest to zwišzane z pierwszym rozbiorem Polski roku 1772 Następuje w tym okresie, co oczywiste, "dekompozycja magnackich siedzib rodowych" oraz rozproszenie rodów. Leszczyńscy z Żarek, na poczštku (po pierwszym rozbiorze Polski) stajš się doradcami Domu Męcińskich h. Poraj - właœcicieli - dziedziców Żarek ale w sytuacji kolejnych rozbiorów Polski, a szczególnie - trzeciego rozbioru w 1795 sam Dom Męcińskich popada w tarapaty a z nim i Leszczyńscy.

Teren Żarek i okolic, po trzecim rozbiorze Polski, staje się częœciš Prus jako Nowy Œlšsk (1795-1807). Następnie w latach 1807-1815 jest częœciš Księstwa Warszawskiego, by po 1815 stać się częœciš Królestwa Polskiego pod władztwem zaborcy rosyjskigo.

 

Rodzi się pytanie: czy Dom Męcińskich z Kurozwęk utrzymywał kontakty z Domem Leszczyńskich h. Wieniawa?

Historycznie rzecz ujmujšc odpowiedŸ brzmi: oczywiœcie, że tak.

Męcińscy objęli we władanie Żarki zaraz po Korycińskich na przełomie XVII i XVIII wieku.

Męcińscy mieli swoje siedziby rodowe w: Kurozwękach, Działoszynie i Żarkach.

Leszczyńscy mieli swoje siedziby rodowe w Kaliszu - Gołuchowie, Lesznie - Rydzynie, Warszawie - Wilanowie (dawn. Milanowie), Dzikowie (obecn. Tarnobrzeg) - Baranowie) obecn. Baranów Sandomierski, Włodawie - Romanowie, Beresteczku oraz w Kruszynie k/Częstochowy gdzie w 1638 roku Bogusław Leszczyński (1612-1659) - Podskarbi Wielki Koronny (dziadek Stanisława Leszczyńskiego) wzišł œlub 12 sierpnia 1638 roku z Annš Denhoff (1620/1622-1656) - Wojewodziankš Dorpackš i Sieradzkš - córkš Kacpra Denhoffa Starosty Wieluńskiego i Radomszczańskiego (zięć Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Koniecpolskiego).

W Kruszynie, w roku 1644 urodził się Rafał Leszczyński (1644-1703) - Podskarbi Wielki Koronny (ojciec Stanisława Leszczyńskiego). Vide metryka poniżej:

 

 

Akt chrztu Rafała Bogusława Leszczyńskiego - 30 stycznia 1644 r. - Kruszyna

ojca Stanisława Bogusława Leszczyńskiego - Króla Polski

 

W tym miejscu interesujš nas: Kruszyna, Działoszyn, Żarki.

 

W prostej linii z Żarek do Kruszyny jest 42 km, do Działoszyna 69 km przez Częstochowę oraz 81 km przez Kruszynę.

W prostej linii z Działoszyna do Kruszyny jest 40 km.

Co ważne, z Żarek do Działoszyna można było jechać przez Częstochowę lub przez Mykanów lub Kruszynę.

Jest pewne, że tak wczeœniej Korycińscy h. Topór, jak póŸniej Męcińscy h. Poraj z Żarek, utrzymywali kontakty możnowładcze (towarzyskie) z Denhoffami h. Denhoff (Dzik) i Leszczyńskimi h. Wieniawa z Kruszyny.

Kruszyna była wczeœniej siedzibš Koniecpolskich z Koniecpola skoligaconych z Rzeszowskimi, Radziwiłłami i Denhoffami.

 

na dowód zachowywania kontaktów pomiędzy Leszczyńskimi z Kruszyny i Czarnożył, gdzie po œmierci Stefana Leszczyńskiego przeniosła się Joanna Teresa Brzostowska, jest metryka chrztu Adama Jakuba Męcińskiego w Żarkach w 1740 roku (patrz niżej) w którym brała udział Anna Szembek - Wojewodzina Sieradzka, czyli z domu Anna Leszczyńska poœlubiona Aleksandrowi Kazimierzowi Szembekowi zm. 1756 - Wojewodzie Sieradzkiemu w latach 1729-1756. Prawdopodobnie Stefan Leszczyńœki przekazał mu Starostwo Kowelskie.

Akt chrztu Adama Jakuba Męcińskiego - 1740 - Żarki

dokumentujšcy asystencję, jako matki chrzestnej - Anny Szembek de domo Leszczyńska - żony Aleksandra Kazimierza Szembeka - Wojewody Sieradzkiego. Potwierdza ten Akt hipotezę, że Anna Szembek de domo Leszczyńska była rodzonš siostrš matki dziecka - Marianny Męcińskiej de domo Leszczyńska - córki Stefana Leszczyńskiego - Wojewody Kaliskiego.    

 

Co ciekawe, Kruszyna, wišże się z dwoma Liniami Leszczyńskich.

 

Pierwsza Linia - Rydzyńska - Stanisława Leszczyńskiego - Króla - zwišzana jest z hucznym œlubem Bogusława Leszczyńskiego z Annš Denhoff w 1638 roku w Kruszynie (o czym wyżej), na którym to œlubie i weselu, uczestnikiem był Król Władysław IV Waza z żonš.

Kacper Denhoff, ojciec Anny Denhoff - Panny Młodej, był protegowanym króla Zygmunta III Wazy, który wczeœniej również przebywał w Kruszynie.

W Kruszynie przebywał też Król Jan III Sobieski z Marysieńkš, która tam właœnie oczekiwała na męża, po Odsieczy Wiedeńskiej A.D.1683. 

 

Druga Linia - Gołuchowska - Stefana Leszczyńskiego - Wojewody Kaliskiego, który jako wdowiec po Konstancji Mniszech zm. 1698 w Wiœniewie, żeni się w roku 1700 w Kruszynie z wdowš po Janie Feliksie Radziejowskim (œlub 1681) - Kasztelanem Wieluńskim, Choršżym Rawskim, Starostš Bolesławowskim, który zginšł w pojedynku w 1685 roku z Tarłš, i po Zygmuncie Wiktorze Denhoffie (zm.1694) Podkomorzym Wieluńskim i Poskarbim Nadwornym Litewskim - Joannš Teresš Brzostowskš p.v. Radziejowska, s.v. Denhoff - córkš Wojewody Trockiego - Cypriana Pawła Brzostowskiego h. Strzemię i Racheli Barbary z Duninów.

Siostra Joanny Brzostowskiej, Katarzyna była zamężna z Mikołajem Korycińskim - Choršżym Łęczyckim, Starostš Ojcowskim.

 

To Stefan Leszczyński i Joanna Teresa de domo Brzostowska z Kruszyny, fundujš korony na obraz M.B. Częstochowskiej w 1717 roku (koronacja obrazu).

 

Stefan Leszczyński miał rodzonš siostrę - Magdalenę za Pawłem Działyńskim (Linia Kórnicko-Gołuchowska), rodzonego brata Kazimierza Ignacego oraz przyrodnie rodzeństwo:

bullet

Teofilę Leszczyńskš - żonę Janusza Antoniego Wiœniowieckiego (œlub 1704) - Wojewody Krakowskiego;

bullet

Wiktorię Leszczyńskš - żonę Józefa Potockiego - Wojewody Kijowskiego, Hetmana Wielkiego Koronnego.

 

Stefan Leszczyński miał dzieci z pierwszego małżeństwa z Konstancjš Mniszech:

bullet

Anna ur. 1697 - żona Jana Gniewosza, a następnie Aleksandra Kazimierza Szembeka - Wojewody Sieradzkiego;

bullet

Konstancja - mniszka w Wieluniu;

bullet

Jan - ur. 1694 - patrz metrykę poniżej;

bullet

Salomea - ur. 1695

bullet

Maria (Marianna) Kazimiera - ur. 1696 - patrz metrykę poniżej.

 

W oficjalnej genealogii Stefana Leszczyńskiego podaje się, że miał tylko córkę Annę poœlubionš Aleksandrowi Kazimierzowi Szembekowi.

Dlaczego ukrywana jest trójka kolejnych dzieci?

W ksišżce Krystyny Jastrzębskiej pt.: "Dzieje zaœcianka szlacheckiego Jastrzębie" - Siedlce 2003, autorka na stronach: 42 oraz 44 wyraŸnie podaje fakt genealogiczny, że Stefan Leszczyński i Konstancja Mniszech osiedli w Wiœniewie - dzierżawie dóbr królewskich odziedziczonych po dziadku Władysławie i ojcu Wacławie, pod koniec XVII wieku, gdzie w Domanicach ochrzcili trójkę swoich dzieci (Jana, Salomeę i Marię Kazimierę).

Na stronie 42 znajduje się kopia metryki chrztu Marianny Kazimiery Leszczyńskiej. Z metryki tej czytamy, że Stefan - Kasztelan Kowelski, podawał swoje miejsce urodzenia "Lesnio", co najprawdopodobniej oznacza wielkopolskie Leszno. 

Krystyna Jastrzębska "Dzieje zaœcianka szlacheckiego Jastrzębie" - Siedlce 2003 - str. 42.

 

Osobiœcie byłem w Parafii Domanice (u Proboszcza Andrzeja Filipiuka) w dniu 31 maja 2019 roku i osobiœcie miałem możliwoœć przeglšdać i sfotografowanie ksišg Metrykalnych Domanic z zapisami chrztu trójki dzieci Stefana Leszczyńskiego i Konstancji de domo Mniszech (Jana, Salomei, Marii Kazimiery) w Wiœniewie (obecnie Wiœniew ma odrębny koœciół).

 

1.1.1.1.1.1.1.1 (hipoteza I) Jan Leszczyński (ojciec Jana Leszczyńskiego z Żarek, ur. styczeń 1694 Dwór Wiœniew k/Domanic.

Poniżej zdjęcie oryginalnej metryki chrztu Jana Leszczyńskiego ze stycznia 1796 roku, syna Stefana Leszczyńskiego i Konstancji de domo Mniszech.

 

Akt chrztu œw. Jana Leszczyńskiego, syna Stefana Leszczyńskiego Starosty Kowelskiego i Marianny Mniszech

Parafia Domanice - Dwór Wiœniew - Ziemia Łukowska

styczeń 1794

oryginalna fotografia ze zbiorów Archiwum Fundacji Leszczyńskich "QUOMODO"

wykonana z księgi metrykalnej w Domanicach 31 maja 2019 roku

foto - Wojciech Edward Leszczyński

 

Stefan Leszczyński miał również dzieci z drugiego małżeństwa z Joanna Teresš Brzostowskš h. Strzemię.

bullet

Ewa Leszczyńska - ur. 1701 - Kruszyna - poœlubiona Janowi Sebastianowi Szembekowi - Kanclerzowie Wielkiemu Koronnemu:

bullet

Jan Jakub - ur. 1710 - Kruszyna - ur. 1 lipca 1710 roku, osiadły w Żarkach jako Antoni Leszczyński; zm. 1783 w Żarkach.

 

Po ojcu Stefan Leszczyński odziedziczył Gołuchów, Raszków, Czarncę (vide; Słownik PSB). Był właœcicielem: Babic k/Warszawy, Włoch, Pruszkowa, etc.

Był właœcicielem Jurydyki w Warszawie z Pałacem Leszczyńskich (zwanym Saskim).

 

W roku 1799 w Żarkach rodzi się Kazimierz Leszczyński z ojca Józefa (Wincentego) i matki Marianny (CL) małżonków œlubnych.

 

W roku 1800 w Żarkach rodzi się Jakub Leszczyński z matki Marianny.

Małżonkowie Józef i Marianna nie zawierali œlubu w Żarkach i jak wynika ze spisu ludnoœci Żarek z 1794 roku nie mieszkali w tym mieœcie w tym roku. Mieszkał za to w tym mieœcie (Żarki) Jan Leszczyński, który poœlubił Magdalenę Szewczyk i który zapewne był tym, który zaprosił do Żarek członków rodziny tj. Józefa i Mariannę Leszczyńskich po 1994 roku; najprawdopodobniej w latach 1776-1778, czyli po trzecim zaborze Polski. Nasuwa się wniosek, że Józef Leszczyński i Marianna mieszkali wczeœniej tj. przed 1795 na Ziemi, która przypadła zaborcy rosyjskiemu i postanowili przenieœć się (zintegrować) z rodzinš, będšcš pod zaborem pruskim.

Księstwo Warszawskie 1807-1815

 

Nowy Œlšsk 1795-1807)

Nowy Œlšsk (niem. Neuschlesien) – prowincja pruska istniejšca w latach 1795–1807.

Była to odrębna jednostka administracyjna, która nie była położona na terenie historycznego Œlšska.

Została ona utworzona ze skrawka byłego województwa krakowskiego.

Sš to okręgi: Siewierza, Pilicy i Lelowa ze stolicš w Żarkach, anektowane przez Prusy w III rozbiorze Polski.

Z Wikipedii

 

Po kilku latach, Józef i Marianna Leszczyńscy oraz ich syn Kazimierz urodzony w 1799 roku w Żarkach emigrujš. Pozostaje w Żarkach Jakub Leszczyński, który prawdopodobnie był pod opiekš stryja Jana i innych przedstawicieli Rodu Leszczyńskich, którzy osiedlili się w Żarkach.

Fakt, że w metryce chrztu œw. Jakuba Leszczyńskiego, brak wskazania konkretnego ojca dziecka czyli Józefa Leszczyńskiego wynika ze znajomoœci ówczesnych zwyczajów i zasad prawa koœcielnego - kanonicznego. Otóż zwyczajowo chrzciło się wówczas (przełom XVIII/XIX wieku) dziecko na drugi dzień po urodzeniu. Logiczne, że dokonywał tego ojciec dziecka, bo matka była w połogu i nie była w stanie zanieœć dziecka do koœcioła.

Gdy ojca nie było podczas narodzin jego dziecka, co generalnie zdarzało się rzadko, ksišdz nie mógł wpisać ojca dziecka. Wpisywał wówczas formułę kanonicznš "incertis" (nieoczywisty), co jest bardzo logiczne. Absolutnie formuła ta nie oznacza, że dziecko jest nieœlubne, bo wówczas wpisywano formułę "illegitime". Reasumujšc formuła :incertis" oznacza, że dziecko do chrztu przyniosła osoba trzecia, a ojciec był przy chrzcie nieobecny ale żyjšcy. W sytuacji gdy ojciec dziecka nie żył przy matce wpisywano "vidova" (wdowa) a takiego zapisu nie ma. Zdarzało się przy znaczniejszych chrzcinach (np. magnackich) na których nie był obecny ojciec dziecka (magnaci mieli liczne obowišzki zwišzane z podrózami), że ksišdz wpisywał imię i nazwisko œwiadka, który oœwiadczał (jako stały plenipotent) w imieniu ojca dziecka, że konkretna osoba (mandant) jest ojcem dziecka. Z takš metrykš mamy np. do czynienia w przypadku chrztu œw. Jana Jakuba Leszczyńskiego s. Stefana Leszczyńskiego, gdzie w metryce chrztu plenipotent pod nieobecnoœć ojca oœwiadcza, że Stefan Leszczyński jest ojcem dziecka (Stefan Leszczyński 1 lipca 1710 roku był obecny na Walnej Radzie Warszawskiej).               

HIPOTEZA GENEALOGICZNA

 

1.1.1.1.1.1.1. Jan Leszczyński - ur. ok. 1739 zm. 7 maja 1829 w wieku 90 lat. - Żarki - syn Jana Jakuba Leszczyńskiego ur. 1710 roku w Kuszynie lub Jana Leszczyńskiego ur. 1694 roku w Wiœniewie.

 

 

Sumariusz - zgon Jana Leszczyńskiego - 8 maja A.D.1829 - Żarki.

 

Akt zgonu Jana Leszczyńskiego - 8 maja A.D.1829 - Żarki.

 

1.1.1.1.1.1.1.1 (hipoteza II) Jan Jakub Leszczyński vel(?) Antoni Leszczyński - Metryka chrztu Jana Jakuba Leszczyńskiego ur. 1 lipca 1710 Kruszyna, zm. 24 paŸdziernika 1783 - Żarki.

Prawdopodobnie pułkownik królewski. Funkcjonował na Ziemi Oœwięcimskiej jako Sędzia (1733-1739).

 

 

Akt chrztu œw. Jana Jakuba Leszczyńskiego, syna Stefana Leszczyńskiego Starosty Kowelskiego i Joanny Teresy Brzostowskiej (CL)

Parafia Kruszyna - 1 lipiec 1710

 

NOTA GENEALOGICZNA

 

Dziedzic Żarek - Wojciech Męciński h. Poraj z Kurozwęk - ur. 1691 - zm. 1752, Starosta Ojcowski (1703), Starosta Wieluński (1712), Starosta Ostrzeszowski (1717), żeni się w 1730 roku z Mariannš de domo Męcińska z Linii Działoszyńskiej.

 

W 1739 roku gdy rodzi im się syn Feliks w Żarkach, Wojciech Męciński występuje w metryce chrztu jako Starosta Ostrzeszowski.

Rodzi się pytanie: kiedy i w jakich okolicznoœciach Stefan Leszczyński (poniżej) przekazał Starostwo Ostrzeszowskie Wojciechowi Męcińskiemu?

Siostra Wojciecha Męcińskiego - Konstancja Męcińska wychodzi za mšż za Aleksandra Szembeka (1679-1734) - Łowczego Łęczyckiego. 

Anna Leszczyńska - córka Stefana Leszczyńskiego i Konstancji Mniszech wychodzi za mšż (1711) za Aleksandra Kazimierza Szembeka (1680-1756) - Stolnika Wielkiego Koronnego, Wojewodę Sieradzkiego, Starostę Bielskiego, Halickiego, Kowelskiego i Radomszczańskiego. Rezydujš w Balicach pod Krakowem.

 

W roku 1710, gdy Stefanowi Leszczyńskiemu i Joannie (Annie) Barbarze Brzostowskiej rodzi się syn Jan Jakub Leszczyński, w metryce chrztu Stefan Leszczyński występuje jako Starosta Kowelski i Ostrzeszowski.

Stefan Leszczyński umarł w 1722 roku w Babicach (k/Warszawy), gdzie w metryce zgonu widnieje jako Wojewoda Kaliski.

W Wikipedii - Stefan Leszczyński jest Starostš Ostrzeszowskim w latach, 1797-1716 a Wojewodš Kaliskim w latach 1712-1722.

 

W Żarkach w 1783 roku umiera Antoni Leszczyński - vel (?) Jan Jakub Leszczyński. Vide metryka:

 

 

Akt zgonu Antoniego Leszczyńskiego vel Jana Jakuba Leszczyńskiego - 24 paŸdziernika A.D.1783 - Żarki;

ur. 1 lipca 1710 roku - Kruszyna

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1. Stefan Leszczyński h. Wieniawa - ur. ok. 1644 Gołuchów, przodek po mieczu - wychował się w Gołuchowie, uczęszczał do szkoły jezuickiej w Kaliszu. Starosta Kowelski i Ostrzeszowski - Wojewoda Kaliski - zm. 3 wrzeœnia 1722 - Babice [k/Warszawy].

Pułkownik królewski z czasów Jana III Sobieskiego. Jako Poseł Ziemi Wieluńskiej był uczestnikiem Walnej Rady Warszawskiej 1710 roku.

Miał rodzeństwo po matce Konstancji Czarnieckiej:

bullet

Wiktoria Leszczyńska ur. 1673 - poœlubiona Józefowi Potockiemu - Hetman Wielki Koronny;

bullet

Magdalena Leszczyńska - poœlubiona Paweł Działyński;

bullet

Kazimierz Ignacy Leszczyński.

Miał rodzeństwo po macosze Zofii Wiœniowieckiej:

bullet

Teofila (Taida) Leszczyńska ur. 1680, zm. 1757 - poœlubiona primo voto Filipowi Konarzewskiemu h.Wręby (Pępowo-Chocieszewice) - Staroœcie Konińskiemu; secundo voto księciu Januszowi Antoniemu Korybutowi Wiœniowieckiemu = Kasztelanie Krakowskim. Po œmierci drugiego męża, wstšpiła do Klasztoru Dominikanek p. Katarzyny Sienieńskiej we Lwowie jako siostra Taida. Czytaj "Obłóczyny Teofili Leszczyńskiej" - Obłóczyny Teofili Leszczyńskiej A.D.1753

W 1711 roku został Wojewodš Kaliskim.

W 1717 roku wyznaczony na Senatora Rezydenta przy boku Króla.

Był właœcicielem Jurydyki w Warszawie (obecnie teren Ogrodu Saskiego - Plac Piłsudskiego) z Pałacem Leszczyńskich (obec. zwany Pałacem Morsztyna lub Saskim). 

W roku 1796 po stryju Janie Ignacym Leszczyńskim otrzymał Starostwo Ostrzeszowskie (vide: PSB).

Do œmierci Konstancji Mniszech przebywał w Dworku Wiœniew (1694-1698) niedaleko Domanic.

1.1.1.1.1.1.1.1.2ex. Konstancja Mniszech - córka Jerzego Jana Mniszech i Anny Chodkiewicz - zm. 1698 Dwór Wiœniew (Domanice).

Żona:

1.1.1.1.1.1.1.1.2.ex - Konstancja Mniszech - Wojewodzianka Wołyńska

Córka Jerzego Jana Wandalina Mniszcha - Wojewody Wołyńskiego (syna Franciszka Bernarda Wandalina Mniszcha, który był bratem Maryny Mniszchówny Carycy Rosji) oraz Anny Chodkiewicz (córki Jana Karola Chodkiewicza - Hetmana Wielkiego Koronnego).

Dziadek Konstancji - Franciszek Bernard Wandalin Mniszech był mężem Barbary Stadnickiej, którzy pod koniec XVIII wieku koligacš się z Męcińskimi z Żarek. Franciszek kupił w 1636 r. częœć Dukli, jakš otrzymała wdowa Męcińska po poległym w czasie wyprawy na Moskwę w 1618 roku Franciszku Męcińskim. W 1638 r. przystšpił do odbudowy zamku w Dukli, fortyfikujšc go wałami i bastionami. Jednak Duklę złupiły wojska Jerzego II Rakoczego 16 marca 1657. Zmarł 30 grudnia 1661 w czasie epidemii w Dukli.

Pod koniec XVIII i na poczštku XIX wieku wieku Męcińscy z Żarek przenoiszš się do Dukli, gdzie ginš podczas tzw. rabacji galicyjskiej w roku 1846.

Ewidentnie Męcińscy z Żarek, mieli koligacje poprzez Stefana Leszczyńskiego i własne z Męcińskimi i Mniszchami z Dukli.

Dzieci:

- Anna - zm. 1756 - żona p.v. Jana Gniewosza - Wojewoda Sieradzki; s.v. Aleksander kazimierz Szembek.

- Teofila - zakonnica w Wieluniu;

- Maria Kazimiera ur. Wiœniew;

- Jan ur. Wiœniew - 1694;

- Salomea ur. Wiœniew.

1.1.1.1.1.1.1.1.2. Joanna (Anna) Teresa Brzostowska h. Strzemię, primo voto Radzejowska secundo voto Denhoff

œlub ze Stefanem Leszczyńskim - 1 kwietnia 1701 roku - Kruszyna k/Częstochowy Metryka œlubu Stefana Leszczyńskiego z Joannš Teresš Brzostowskš; zm. 1738 Kruszyna; pochowana na Jasnej Górze lub w Czarnożyłach.

Dzeci:

Ewa Leszczyńska - ur. 1701 - Kruszyna zm. 1762 - Balice k/ Warszawy lub Łomża - żona Jana Sebastiana Szembeka (z, 1731) - Kanclerz Wielki Koronny.

Jan Jakub Leszczyński vel Antoni Leszczyński - ur. 1710 - Kruszyna; zm. 1783 - Żarki.

Joanna Teresa Leszczyńska de domo Brzostowska zostawiła Testament z 1737 roku - Testament Joanny Teresy Brzostowskiej

Była córkš Wojewody Trockiego - Ctpriana Pawła Brzostowskiego (zm. 1688).Miała brata Konstantego Kazimierza (1644-1722) biskupa wileńskiego, znanego z konfliktu z Sapiehami. Miała też siostrę Katarzynę zamężnš z Mikołajem Korycińskim - Choršżym Łęczyckim i Starostš Ojcowskim (właœcicielem Żarek). 

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Wacław IV Leszczyński h. Wieniawa, ur. 1632/1638 - Wojewoda Podlaski - Marszałek Trybunału  Głównego Koronnego, Starosta Kowelski, i Wiœniowski; pułkownik. zm. 1688.

Dziedzic Gołuchowa z przyległoœciami, miasta Raszkowa i wsi Raszkówka.  

Dziedzic dóbr Stefana Czarnieckiego, w tym Czarncy.

W 1673 roku miał w wyprawie chocimskiej pułk pieszy. W 1673 roku był na Radzie Wojennej, już za Dniestrem odbytej, był jednym z 11 Senatorów, którzy przy wojsku wytrwali.

W wyprawie pod Wiedeń 1683 miał choršgiew husarskš (120 koni) i pułk piechoty (380 ludzi).

Umarł w 1688 roku.

Brat Wacława IV - Jan Ignacy Leszczyński zm. 1796 - uczynił swoimi spadkobiercami Stefana i Kazimierza Ignacego - swoich bratanków - czytaj "Konflikt Paców z Leszczyńskimi". Przekazał też Starostwo Ostrzeszowskie Stefanowi Leszczyńskiemu  (vide: Słownik Biograficzny - Stefan Leszczyński).

1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Konstancja Czarniecka - córka Stefana Czarnieckiego - Hetmana Wielkiego Koronnego.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.ex. Zofia Wiœniowiecka - córka Dymitra Jerzego Wiœniowieckiego i Marianny Zamoyskiej - (œlub 1631) - po babce ze strony matki - Lanckorońska. Z tego zwišzku - Teofila "Teida" Leszczyńska.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.ex.ex. Zofia Krystyna Opalińska

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Władysław I Leszczyński h. Wieniawa - ur. podkomorzy poznański, krajczy królowej, podczaszy królowej Ludwiki Marii, Wojewoda Łęczycki, Starosta Ostrzeszowski, Wiœniowski, Tyszowiecki; zm. 1679. Brat Andrzeja Leszczyńskiego - Prymasa Królestwa Polskiego. Walczył pod Beresteczkiem 1651. 

Posiadał kamienicę w Kaliszu. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. (I/III) Katarzyna z Błociszewa Gajewska h. Ostoja z Czacza (Wielkopolska), slub z Władysławem Leszczyńskim w 1632; zm. po 1662. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. (II/III) Agnieszka z Kołacina Plichcianka herbu Półkozic, córka Walentego (zm. 1639), kasztelana rawskiego; była wdowš po Mikołaju Kazimierzu Radziejowskim, kasztelanie łęczyckim i Zygmuncie Walewskim, podkomorzym łęczyckim.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. (III) Barbara Walewska herbu Kolumna (inaczej Pierzchała lub Roch), rodzona córka podkomorzego łęczyckiego, poœlubiona w 1675, urodziła córkę Ludwikę. Ludwika Leszczyńska została żonš Damiana Garczyńskiego, choršżego poznańskiego, potem Jana Jeło Malińskiego, podkomorzego łęczyckiego. Po œmierci Władysława, Barbara Walewska po raz drugi wyszła za mšż w 1680 roku za Michała Lasockiego, podkomorzego wyszogrodzkiego.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Wacław II Leszczyński h. Wieniawa - Kasztelan Kaliski, Wojewoda Kaliski, Podkanclerz Koronny (1620), Kanclerz Wielki Koronny (1625), Starosta Generalny Wielkopolski (1628), Starosta Brzeski. Warecki, Grójecki, Kamionacki,  zm. 1628.

Choršgiew husarska prywatna Wacława Leszczyńskiego – prywatna choršgiew husarska koronna I połowy XVII wieku, okresu wojen ze Szwedami i Rosjš. Szefem tej choršgwi był Kanclerz Wielki Koronny, Wacław Leszczyński herbu Wieniawa. Żołnierze choršgwi wzięli udział w wojnie polsko-szwedzkiej 1626 – 1629.

Osiadł na Zamku Leszczyńskich w Gołuchowie.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Anna Rozdrażewska - ur. ok. 1586; zm. po 1619.

Rodzeństwo Wacława II Leszczyńskiego

1. Katarzyna - ur. 1600 r.; zmarła 21 maja 1664 r., żona Piotra Opaleńskiego Wojewody Kaliskiego, pochowana w Radlinie.

2. Maryanna - żona Andrzeja z Tuczna Tuczyńskiego, Podkomorzego Inowrocławskiego; odnowiła koœciół w Zbšszyniu i katolikom oddała.

3. Anna - żona Jana Potockiego Podkomorzego Halickiego.

4. Barbara - żona Wojciecha Miaskowskiego Kasztelana Santockiego - syna Maksymiliana i Zofii Mycielskiej.

5. Rafał VIII - dziedzic Lutej, pułkownik królewski, zginšł w 1647 r., w Księstwie Opolskim; żona Krystyna Masłowska.

6. Jan V - ur. 1652 r., opat paradyski, biskup kijowski, zm. 1657 t., jako biskup nominat chełmiński. W czasie potopu szwedzkiego pozostał wierny Janowi II Kazimierzowi i wraz z krewnymi swymi miał udział w naradzie senatorów w Opolu na Œlšsku; jexdził w poselstwie do Cesarza, w powrocie z Ratyzbony umiera.

 

Andrzej III Leszczyński - Prymas Królestwa Polskiego legatus natus

w latach (1653-1658)

 

po nim - brat stryjeczny Wacław Leszczyński z Linii Stanisława

 

7. Andrzej III - ur. 1608 r., w Gołuchowie, kanonik krakowski, opat trzemeszeński, opat czerwiński (1643), opat tyniecki (1644), biskup chełmiński (1646-1652), biskup kamieniecki (1640-1644), kanclerz królowej Cecylii Renaty, podlanclerzy, Kanclerz Wielki Koronny, Arcybiskup GnieŸnieński - Prymas Królestwa Polskiego (ingres 20 paŸdziernika 1654 r.; zmarł w Skierniewicach 16 kwietnia 1658 roku, pochowany w kolegiacie łowickiej.

Był uczniem kolegium jezuitów w Kaliszu, studiował prawo kanoniczne i cywilne w Ingolstadt w 1626.

Studiował w Würzburgu w 1626 roku, a następnie prawo kanoniczne, filozofię i prawdopodobnie teologię w Sienie.

W 1621 przyjšł niższe œwięcenia z ršk prymasa Wawrzyńca Gembickiego, a 18 grudnia 1633 przyjšł œwięcenia kapłańskie.

Od 1623 kanonik krakowski, od 1628 prepozyt łęczycki.

W 1650 ustanowił w kapitule chełmińskiej urzšd archidiakona, ok. 1650 ufundował główny ołtarz do katedry w Chełmży, a w 1651 erygował seminarium duchowne w Chełmnie.

Dnia 10 lutego 1646 roku witał pod Oliwš przybywajšcš do Polski Marię Ludwikę.

Uczestniczył w koronacji Jana II Kazimierza 17 stycznia 1649 roku w Krakowie i w imieniu króla odbierał przysięgę wiernoœci od Torunia i Elblšga.

W 1651 roku towarzyszył w wyprawie Jana II Kazimierza przeciwko Chmielnickiemu. W bitwie pod Beresteczkiem z krzyżem w ręku zagrzewał wojsko do męstwa.

Dnia 15 listopada 1655 roku przewodniczył Radzie Senatorów w Opolu na Œlšsku; zredagował dwa manifesty z 17 listopada A.D.1655 oraz z 3 stycznia A.D.1656 -  

Zbudował Pałac Prymasowski w Łyszkowicach. Rezydował w Łowiczu i Skierniewicach. Miał Dwór w Warszawie "za wałem".

 

8. Władysław I - patrz wyżej.

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Rafał V Leszczyński h. Wieniawa - ur. 17 wrzeœnia 1526 w Lesznie; Wojewoda Brzesko-Kujawski (1545-1550); przełożony nad mennica królewskš (1578-1580); Starosta Radziejowski; Kasztelan Œremski, zm. ok. 1592.

Syn Jana, kasztelana brzeskiego i Marii de Marcelanges, wdowy po Jarosławie Sokołowskim.

Dziad Rafała Leszczyńskiego, tłumacza Judyty.

W młodoœci uczył się pod kierunkiem Walentego Trotzendorfa w Złotoryi oraz Krzysztofa Hegendorfina.

Przed rokiem 1548 był już Starostš Radziejowskim i Wojewodš Bzeskokujawskim (1545–1550) – starostwa zrzekł się na rzecz syna Jana.

Studiował w Gimnazjum w Goldbergu (Złotoryi) w 1535 roku.

Działalnoœć politycznš rozpoczšł około roku 1548, gdy w sposób gwałtowny zwalczał małżeństwo Zygmunta Augusta z Barbarš Radziwiłłównš. W tym czasie przyjšł wyznanie braci czeskich (1549), stajšc się ich goršcym opiekunem (opiekował się szkolnictwem różnowierczym) i walczšc w ich obronie.

Po złożeniu godnoœci wojewody (1550), wybrany w roku 1552 posłem.

Poseł na sejm piotrkowski 1552 roku, sejm piotrkowski 1558/1559 roku z województwa poznańskiego i województwa kaliskiego.

Poseł wielkopolski na sejm piotrkowski 1562/1563 roku i sejm warszawski 1563/1564 roku, poseł województwa kaliskiego na sejm lubelski 1566 roku, poseł województwa poznańskiego na sejm 1569 roku.

Był sygnatariuszem aktu unii lubelskiej 1569 roku.

Piastował urzšd marszałka izby poselskiej (1562).

W roku 1570 jeŸdził do Moskwy w poselstwie do Iwana GroŸnego.

W latach 1578–1580 był przełożonym mennicy koronnej.

W roku 1580 został kasztelanem œremskim, a rok póŸniej (1581) ufundował zbór w Gołuchowie.

Walczył w obronie szlachty przeciwko możnowładcom.

Wystšpił przeciw klerowi katolickiemu, a na następnych sejmach żšdał egzekucji dóbr – należał do stronnictwa egzekucyjnego.

W sprawach unii stał na stanowisku inkorporacji Litwy.

Należał do najwybitniejszych spoœród braci czeskich w Wielkopolsce, odznaczał się wielkimi zdolnoœciami politycznymi oraz prawoœciš charakteru.

Ożenił się z Barbarš z Podhajec Wolskš, po jej œmierci a Annš Korzbokównš, córkš Henryka, barona na Straburku i Miliczu. Zmarł w roku 1592, według S. Karwowskiego pochowany został w Gołuchowie.

Z Wikipedii.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2ex. Barbara Wolska - Linia boczna Stanisława Leszczyńskiego - Króla Polski - patrz

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Anna Korzbok - ur. ok. 1536, zm. 1580 - Linia probanta Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego - Króla Polski-Lehii

Anna Korzbok - ur. ok 1536, córka Salomei dziedziczka ksišżšt Piastów - Lehitów Głogowskich i Żagańskich.

 

NOTA GENEALOGICZNA

Postać Rafała Leszczyńskiego Starosty Radziejowskiego łšczy dwie Linie Genealogiczne poprzez dwie żony Rafała.

Œlub Rafała Leszczyńskiego z Barbarš Wolskš odbył się w Krzepicach k/Częstochowy, ale jest to Linia Stanisława.

Kolejny œlub Rafała, po œmierci Barbary Wolskiej, odbył się w Żmigrodzie lub Miliczu na pograniczu Wielkopolski i Œlšska.

Od tego miejsca genealogicznego wstecz, mamy ze Stanisławem Leszczyńskim - Królem, wspólnych przodków.

Dlatego błędem jest mówienie, że jesteœmy potomkiem Stanisława Leszczyńskiego - Króla.

Poprawnie: jesteœmy dalekimi kuzynami przyrodnimi, po dwóch żonach Rafała Leszczyńskiego, czyli z tego samego pra..... dziadka ale innych pra.....babek.    

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Jan II Leszczyński h. Wieniawa - brat niedzielny Rafała IV - Podkomorzy Kaliski (1506); Kasztelan Brzesko-Kujawski (1525); Starosta Radziejowski; w roku 1627 odziedziczył wszystkie dobra po bracie swoim Rafale IV - biskupie płockim; zm. w 1535 lub 1536 r.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Maria de Marcellanges ur. ok. 1500. Szlachcianka z Burgundii. Dwórka w orszaku Anny de Foix-Candale - Królowej Węgier, Czech i Chorwacji - jako trzeciej żony Władysława II Jagiellończyka.

Wdowa po Jarosławie Sokołowskim z Wrzšcy -  Sekretarzu, Podskarbim Króla Władysława II Jagiellończyka, Staroœcie (Kasztelanie) Kolskim.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Rafał IV Leszczyński h. Wieniawa - brat niedzielny Jana, syn Kacpra i Zofii z Oporowa. Biskup Przemyski i Płocki; zm. 23 marca 1527 r. w Pułtusku; epitafium; wyniósł koœciół parafialny w Jarosławiu; koœciół katedralny w Przemyslu ozdobił malowidłami.

Syn Kacpra, Podkomorzego Kaliskiego (patrz niżej). Kształcił się w Padwie, był sekretarzem królewicza Zygmunta w czasie jego rzšdów w księstwie głogowsko-opawskim, był Starostš Człuchowskim, sprawował poselstwa.

Po roku 1518 przyjšł œwięcenia kapłańskie, od 1520 biskup przemyski, od 1523 płocki. Jako biskup płocki na zjeŸdzie w Warszawie w 1525 r. wymógł na księciu Januszu wydanie dekretu, który pod groŸbš konfiskaty majštku zakazywał innowiercom przebywania na Mazowszu.

Był sygnatariuszem aktu traktatu krakowskiego w 1525 roku.

Pochowany w kolegiacie Zwiastowania NMP i Œw. Mateusza w Pułtusku.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.kuzyn Rafał III Leszczyński h. Wieniawa - Kasztelan Przemęcki

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.kuzynka Barbara z Bystrzycy.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.kuzyn Rafał II Leszczyński h. Wieniawa - brat Kacpra; hrabia na Lesznie (tytuł otrzymał od Cesarza Fryderyka III w 1473 r., ranił w turnieju rycerskim Macieja Korwina Króla Węgier; Kasztelan Spycymirski, Marszałek Nadworny, Kasztelan GnieŸnieński, kasztelan Poznański, Starosta Łęczycki, Starosta Brzeski, Starosta Radziejowski); w 1499 roku otrzymał od króla łan roli, ogród i łškę na przedmieœciu brzeskim; w 1501 roku wzišł Płowce w zastaw za pożyczone pienišdze. Zmarł w 1502 roku. Pochowany u Dominikanów w Brzeœciu Kujawskim. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.kuzynka

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Kacper Leszczyński h. Wieniawa - Podkomorzy Kaliski; Starosta Radziejowski; zm. przed 1513. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Zofia z Oporowa

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Rafał I Leszczyński h. Wieniawa - Kasztelan Przemęcki 1427 zm.1450; brat Dersława z Woliszewa (żona Anna, syn Tomisław) i Iwana z Chełkowa. Pochowany w koœciele w Lesznie. Miał córkę Maruszę.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Anna

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Iwo (Iwanek) z Obi[e]chowa h. Wieniawa - Dworzanin Królewski, Kasztelan Kaliski, Starosta Radziejowski, Wielkorzšdca Krakowski (Magni Procuratores). Poseł do Anny Cylejskiej, poległ pod Smoleńskiem.

Brat Jana "Gołego" ze Strzałkowa i Goliszewa zm. 1437 - żona Małgorzata Kmita.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.ex Katarzyna.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. Elżbieta.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Iwo (Iwon, Gywon) z Karmina (k/Œmigla) i Gołuchowa h. Wieniawa -  brat Stefana, Jana i  Sasina; kuzyn Iwana z Soboty.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Predysław V h. Wieniawa - comes na Gołuchowie; Wojewoda Kaliski, Generalny Starosta Wielkopolski, doradca Kazimierza Wielkiego; zm. 1372.

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Rafał II h. Bawola Głowa - comes na Gołuchowie; 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Rafał I z rodu Wieniawa - sędzia Ziemi Kaliskiej, comes na Gołuchowie; 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona z rodu Leszczów z Leszczna (Leszno) - dała nazwisko rodowe Leszczyńskim

 

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Predysław IV z rodu Wieniawa - comes, palatyn z Ziemi Kaliskiej (1130), comes na Gołuchowie; 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Dobiesław z rodu Wieniawa - Wojewoda Kaliski. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona Zwinisława córka Œwiętopełka I Księcia Gdańskiego

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Sobiesław z rodu Wieniawa - 1050 Comes, Wojewoda. 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Filip z Persztyna z rodu Perstejnów - mšż rycerski, kasztelan, komes, posiadłoœci w Ziemi Kaliskiej które uzyskał w walce z najazdami czeskimi i nimieckimi (1035-1038). 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona ???

Brat - Stefan Bossuta, po wuju Radzimie, Arcybiskup GnieŸnieński (1027-1038).

Brat - Bronisław I, zdobywca Wolina za Bolesława Chrobrego (Saga o Jarlu Broniszu). Belesław Chrobry był ożeniony z Emnildš pochodzšca z tych Ziem. Wodzem - zdobywcš Wolina był Bronisz herbu Wieniawa. Stolica Wolina była Wieniawa z łac. Wineta.

Władcy Wolina z rodu Wieniawa - szczepu Le[c]hitów, ze stolica w Wieniawie (Wineta) utworzyli najstarsze państwo słowiańskie okreœlone przez kronikarza niem. Slawinia. (patrz niżej).

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Dobiesław I z rodu Perstejnów - Ksišżę Morawski z Persztyna (Perstejn), krewny Sławnikowiców. Po ich rzezi przebywa w Polsce (œw. Wojciech), gdzie uzyskuje ze Sławnikowicami, nadania Ziemi.  

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona ???

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Predysław III z rodu Perstejnów - Ksišżę Stodorański - Wielecki, Ksišżę Morawski z Persztyna (Perstejn), krewny Sławnikowiców. Po ich rzezi przebywa w Polsce (œw. Wojciech), gdzie uzyskuje ze Sławnikowicami, nadania Ziemi. zm. 960.

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2.ex żona Libusza z rodu Sławnikowiców

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona  Drag[h]omira (890-934) Księżniczka Stodorańska - matka Wacława I Œwiętego zm. 936

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Dobiesław z rodu Perstejnów - Palatyn Czeski, mšż siostry Dšbrówki (Dobrawy); odprowadza Dobrawę do Polski; ojciec chrzestny Mieszka I (według Długosza).

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.2. żona - siostra Dobrawy

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Predysław II z rodu Perstejnów - zm. ok. 950

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Predysław I z rodu Perstejnów - ur. ok. 860

 

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Drogowit z rodu Perstejnów - ur. ok. 785, zm. 806.

Ksišżę Wielecki. Toczył wojnę z Karolem Wielkim. Zjednoczył wiele plemion słowiańskich m.in.: Nieletyków, Doszan, Mintga, Moryków, doleńców, Czrezpienian, Chyżan.

 

  

1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1.1. Leh IX Waleczny

 

 

UWAGI

 

Pomorski szczep Le[c]hitów.

Lech IX Waleczny

Panował w latach 800-824. tron w Krakowie objšł po ojcu przy akceptacji wiecu słowiańskiego. Przerósł ojca dzielnoœciš, podbojami i sprawnoœciš rycerskš. Umocnił Imperium Le[c]hitów, całkowicie podporzšdkowujšc Ziemie Pomorskie nad Morzem Sarmackim (bałtykiem). włšcznie ze wszystkimi grodami pomiędzy miasto Brzemię (Brema) aż po Kodan (Gdańsk). W okresie jego panowania w skład Imperium Le[c]hii wchodziły: Bohemia (Czechy), Morawy, Słowacja, Ziemie prawęgierskie oraz Ruœ Kijowska, aż po rzekę Don i Nowogród.

 

Drogowit ok. 785 - zm. 806 w walce z najazdem frankońskim; syn Lecha IX Walecznego - założyciela rodu.

 

Potomkowie Drogowita:

Predysław I ok. 860 r.

Predysław II ok. 950 r. - poległ w walkach z najazdem niem.-duńskim.

Predysław III ok. 960 r. - wygnany z Wolina; walczy w powst, Łużyczan 983; udaje się na Dwór swojej siostry Drogomiry żony Wratysława I. Zakłada Wolin Nowy w Czechach.

 

WIENIAWA

 

Wieniawa pochodzi od Wieńczysław - Wieńczysława.

Znany jako herb starożytny pochodzšcy ze Słowiańszczyzny Zachodniej (Meklemburgii).  

Dowodzi szlachetnoœci Imienia, ale tylko szlachetnoœć serca czyni go godnym naszego rodu (Stanisław Leszczyński - Król).

 

TUR - TUROŃ

 

Władcy Słowian Zachodnich: Pomorzan, Wieletów i Wolinian w okresie przedhiostorycznym nieœć kazali przed sobš w boju i radzie, jako znak ksišżęcy i plemienny, głowę tura lub wołu.

Stšd prastary słowiański zwyczaj chodzenia z turem - turoniem.

 

 

 

2. Krystyna Maria Leszczyńska de domo Konieczniak - ur. 3 wrzeœnia A.D.1934 Smudzówka (Mrzygłód) - obecn. dzielnica Myszkowa.

2.1. Władysław Konieczniak - dziadek - ur. 16 marca A.D.1899 Będusz (Mrzygłód).

2.2. Waleria Konieczniak de domo Socha - babka - ur. 22 maja A.D.1906 Będusz (Mrzygłód).

2.2.1. Paweł Socha - ur. 9 lutego 1894 - Przybynów (Wysoka Lelowska), zm. 16 grudnia A.D.1894 Przybynów (Wysoka Lelowska), œlub z Zofiš Duda 26 stycznia A.D.1886 Mrzygłód.

2.2.2. Zofia Duda - ur. 28 marca A.D.1867 Będusz (Mrzygłód).

2.2.2.1. Stanisław Duda - ur. 23 kwietnia A.D.1843 Będusz (Mrzygłód); slub z Mariannš Ochłodnik - 20 luty A.D.1865 Mrzygłód.

2.2.2.1.1. Jan Duda - ur. 30 paŸdziernika A.D.1805 Smudzówka (Mrzygłód), œlub z Katarzynš Kitala - 9 luty 1825 Mrzygłód.

2.2.2.1.2. Katarzyna Kitala - ur. 3 paŸdziernika 182 Będusz (Mrzygłód).

2.2.2.1.1.1 Józef Duda - ur. 1775 Będusz, œlub z Zofiš Sopińskš vel Sopieńskš 15 luty 1802 - Będusz.

2.2.2.1.1.2. Zofia Sopińska vel Sopieńska - ur. 1783.

2.2.2.1.1.1.1. Mikołaj Duda - ur. 1743 - Będusz.

2.2.2.2. Marianna Ochłodnik - ur. 26 marca A.D.1841 Będusz (Mrzygłód)

2.2.1.1. Jan Chryzostom Socha - ur. 22 styczeń A.D.1829 - Przybynów (Wysoka Lelowska).

2.2.1.1.1. Kacper Socha - ur. 16 grudnia A.D.1794 - Przybynów (Suliszowice), zm. 25 luty A.D.1841 - Przybynów (Wysoka Lelowska).

2.2.1.1.2. Marcjanna Kowalczyk alias Strzelczyk - ur. 26 kwiecień A.D.1799 - Przybynów (Wysoka Lelowska).

2.2.1.1.2.1. Tomasz Kowalczyk alias Strzelczyk - ur. 15 grudnia A.D.1769 - Przybynów. Œlub z Klarš Mizerš - 19 stycznia A.D.1783 - Przybynów, zm. 25 sierpnia A.D.1834 - Choroń (Przybynów).

2.2.1.1.2.2. Klara Mizera vel Mizerka, primo voto Kowalczyk alias Strzelczyk (1783), secundo voto Wieszczura (1808) - ur. 12 sierpnia A.D.1765 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.1.2.2.1. Jacek Mizera - zm. 1775.04.25 - Wysoka, œlub z Salomeš Rosikoń 1759.09.22 - Przybynów

2.2.1.1.2.2.2. Salomea Rosikoń - zm. 1777.02.15 - Wysoka (Przybynów).

2.2.1.1.2.2.2.1. Szymon Rosikoń

2.2.1.1.2.2.2.2. Katarzyna Barczyk zm. 1776.12.22 Horoń [obec. Choroń] (Przybynów).

2.2.1.1.2.1.1. Antoni Strzelczyk alias Kowalczyk, zm. 1800.05.25 - Wydoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.1.2.1.2. Magdalena.

2.2.1.1.2.1.1.1. Jan Strzelczyk alias Kowalczyk.

2.2.1.1.2.1.1.2. Marianna.

2.2.1.1.1.1. Jakub Ignacy Socha - ur. 22 czerwiec A.D.1778 - Suliszowice (Przybynów).

2.2.1.1.1.2. Monika Kapuœcińska

2.2.1.2. Katarzyna Wieszczek (Wieszczura) - ur. 2 kwietnia A.D.1834 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.1. Marcin Wieszczek - ur. 5 listopada 1797 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.1.1. Krzysztof Wieszczura - zm. 10 listopada A.D.1834 - Przybynów (Wysoka Lelowska). Œlub z Ewš Potępskš - 2 luty A.D.1776 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.1.2. Ewa Potępa (Potemska, Potępska, Potempa) - zm. 26 luty A.D.1826 - Przybynów.

2.2.1.2.1.2.1. Bartłomiej Potępa (Potempa, Potempski); ur. ok. 1720; zm. 22 sierpnia 1800 Horoń (obecn. Choroń) - (Przybynów).

2.2.1.2.1.2.2. Gertruda Cieœla (Cieœlak. Cieœlikowska) ur. ok.1720.

2.2.1.2.2. Franciszka Hayduk - ur. 30 wrzeœnia 1802 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.2.1. Franciszek Hayduk - ur. 1768 Wysoka Lelowska, zm. 11 luty 1832 (lub 1841) - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.2.2. Helena Rosikoń - ur. 2 marca 1769 (lub 1771) Horoń (Przybynów); zm. 7 luty 1841 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.2.2.1. Łukasz Rosikoń - œlub z Agnieszkš Gałeckš 23 stycznia 1752 Horoń (Przybynów).; zm. 12 luty 1800 Horoń (Przybynów).

2.2.1.2.2.2.2. Agnieszka Gałecka - ur. 16 kwietnia 1733 Warta (Przybynów).

2.2.1.2.2.2.2.1. Franciszek Gałecki - œlub z Franciszkš Gradeckš 24 grudnia 1727 Przybynów.

2.2.1.2.2.2.2.2. Franciszka Gradecka (Grad).

2.2.1.2.2.2.1.1 Andrzej Rosikoń, - ur. 20 listopada 1735 - Wysoka Lelowska (Przybynów); œlub z Barbarš Majczaczka 23 kwietnia 1769 - Wysoka Lelowska (Przybynów).

2.2.1.2.2.2.1.2 Barbara Majczaczka (Majczak, Mayczak, Majecka) - zm. 10 kwietnia 1836 - Biskupice (Przybynów) w wieku 80 lat.

2.2.1.2.2.2.2.1.1. Adam Rosikoń - pochodził z Warta (Przybynów).

2.2.1.2.2.2.2.1.2. Zofia Rosikoń - zm. 29 maja 1767 w wieku ok. 60 lat - Wysoka Lelowska (Przybynów).

 

2.1.1. Jan Konieczniak - pradziadek - ur. 22 paŸdziernika A.D.1853 Będusz (Mrzygłód).

2.1.2. Wiktoria Konieczniak de domo Piecuch - prababka - ur. 13 grudnia A.D.1857 Siewierz; zm. 3 grudnia A.D.1944 - Smudzówka - Będusz (Mrzygłód)..

2.1.2.1. Wawrzyniec Piecuch - ur. 6 lipca 1820 - Bendusz (Mrzygłód). Œlub Wawrzyńca z Juliannš - 8 paŸdziernik A.D.1856 - Siewierz.

2.1.2.2. Julianna Żurek - ur. 16 luty 1837 - Czekanka (Siewierz).

2.1.2.2.1. Grzegorz Żurek

2.1.2.2.2. Marianna Płaczkowska

2.1.2.1.1. Balcer Piecuch - ur. 1770 - Bendusz (Mrzygłód). Œlub z Elżbietš Piecuch de domo Karoń - 4 marzec 1810 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.2.1.2. Elżbieta Karoń  (Karonek) primo voto Skwara - ur. 12 listopada A.D.1786 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.2.1.2.1. Józef Karoń - zm. 4 maja 1796 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.2.1.2.2. Marianna Tworek - ur. 1768 lub 1775 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.2.1.1.1. Jan Piecuch - ur. 1776 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.2.1.1.1.1. Michał Piecuch - ur. 1751 - Bendusz (Mrzygłód).

2.1.1.1. Jan Konieczniak - prapradziadek - ur. 27 marca A.D.1824 Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2. Marianna Konieczniak de domo Skwara - praprababka - ur. 22 wrzeœnia A.D.1825 Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2.1. Jan Skwara - ur. 1793 Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2.2. Katarzyna Ludwik - ur. 28 kwiecień 1808 - Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2.2.1 Mateusz alias Maciej Ludwik - œlub z Katarzynš Ludwik de domo Szostak - 17 czerwiec 1804 Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2.2.2 Katarzyna Szostak - ur. 1784 Będusz (Mrzygłód); zm. 17 grudnia 1840 - Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.2.2.2.1. Walenty Szostak?

 

2.1.1.1.1. Adam Konieczniak - praprapradziadek - ur. 22 grudnia A.D.1776 - Będusz (Mrzygłód). Œlub z Elżbietš Konieczniak de domo Borówka - 14 paŸdziernika 1812 roku - Mrzygłód.

2.1.1.1.2. Zofia Konieczniak de domo Borówka - prapraprababka - ur. 6 maja 1792 - Będusz (Mrzygłód).  

2.1.1.1.2.1. Maciej alias Mateusz Borówka - ur. 1745 - Niwki (Mrzygłód).

2.1.1.1.2.2. Regina Kułach - ur. 1750 - Niwki (Mrzygłód).

2.1.1.1.1.1. Wojciech Konieczniak - prapraprapradziadek - ur. 1742 - Będusz (Mrzygłód).

2.1.1.1.1.2. Małgorzata Konieczniak de domo Piorun - ur. 1781 - Będusz (Mrzygłód).

 

 

 

Czarnocin - wieœ w Polsce położona w województwie œwiętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin. 

Nazwa wsi pochodzi od imienia Czarnota (nazwa dzierżawcza utworzona sufiksem męskim -in). Najstarsza wzmianka Ÿródłowa o Czarnocinie pochodzi z lat 1325–1327, kiedy to została wymieniona jako de Czarnocin i już wówczas była siedzibš parafii. W pierwszej połowie XV w. właœcicielem wsi był Jan Długosz z Niedzielska ojciec Jana Długosza. W XVI w. wieœ była terenem działalnoœci braci polskich.

W latach 1470–1480 wymieniany jako Czarnoczyn. Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1326. 

 

Goleniowy - historyczna wieœ niedaleko Szczekocin na Ziemi Œwiętokrzyskiej. Znana z postaci Wespazjana Kochowskiego.  

 

Koziegłówki (Koziegłowy Stare) - wieœ w Polsce położona w województwie œlšskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy.

Wieœ biskupstwa krakowskiego w księstwie siewierskim w końcu XVI wieku.

W 1106 r. Drogosław herbu Zerwikaptur miał założyć wieœ Koziegłowy. Za panowania księcia polskiego Kazimierza Sprawiedliwego otrzymał jš Mikołaj herbu Lis –

wojewoda krakowski, który zamek w nich założył. W dokumentach z XV w. spotykamy więc Stare Koziegłowy i Nowe Koziegłowy.

Jan Długosz piszšc Nowe Koziegłowy chciał odróżnić Koziegłowy miasto od sšsiedniej wioski, również o tej samej nazwie, dziœ zwanej Koziegłówkami.

Parafia Koziegłowy Stare znana była już w dokumentach z 1325 r. (na poczštku XIV w. nie płaciła œwiętopietrza).

Był w niej parafialny koœciół murowany z kamienia, wzniesiony ku czci œw. Michała i œw. Wojciecha w 1440 przez Mikołaja Koziegłowskiego herbu Lis – kasztelana

sandomierskiego (zmarł w 1437 r.). Plebanem był Klemens. Długosz podaje, że pleban w Koziegłówkach miał własne pole i łški oraz dwie sadzawki, nie posiadał

folwarku, karczmy i zagród. Z Wikipedii.

 

Lelów - Historia:

bullet1193 – pierwsze wzmianki w dokumencie wydanym przez papieża Celestyna III o osadzie Lelów „thabernae Lelov”, która istniała na terenie obecnej wsi Staromieœcie
bullet1246 – Konrad I mazowiecki, jego syn Kazimierz i Mieszko Opolski budujš gród („edificant castrum)” nad Białkš
bullet1250 - Kolejna wzmianka o miejscowoœci w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie wieœ zanotowana została jako „Lelov”.
bullet1261 – ksišżę Kazimierz kujawski odbudował gród po zniszczeniach
bullet1304 – wracajšcy z wygnania na Węgrzech ksišżę kujawski Władysław Łokietek po walkach z Czechami zajšł Lelów
bullet1307 – wzmianka o kasztelanii lelowskiej
bullet 1325-1334 – przeniesienie siedziby dekanatu z Irzšdz do Lelowa
bullet1314 – Lelów uzyskuje prawa miejskie
bullet1341 22 wrzeœnia – pobyt na zamku króla Kazimierza Wielkiego
bullet1343 18 paŸdziernika – pobyt na zamku króla Kazimierza Wielkiego
bullet1345 24 czerwca – pobyt na zamku króla Kazimierza Wielkiego

 

Mrzygłód - historyczne miasto z czasów Królestwa Polskiego, położone 5 km od centrum Myszkowa, zdegradowane do statusu wsi, po Powstaniu Styczniowym A.D.1861. Własnoœć Pileckich h.Topór w tym Elżbiety z Pilicy Granowskiej - Królowej Polski - trzeciej żony Władysława Jagiełły (1417-1420), Warszyckich, Wiœniowieckich. Obecnie dzielnica Myszkowa.

 

Moskorzew - (dawn. Moskarzew) - wieœ położona obecnie w Województwie Œwiętokrzyskim. Klemens z Moskorzewa - właœciciel Moskorzewa - pełnił urzšd podkanclerzego królewskiego u boku Władysława Jagiełły. Uczestniczył w zakładaniu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarł w 1408r. Pochowany w miejscowym koœciele murowanym ufundowanym w 1394 roku.

 

Myszków - miasto nad Wartš położone w historycznym Województwie Małopolskim (krakowskim); obecnie w Województwie Œlšskim.

 

Pełczyska – wieœ w Polsce, położona w województwie œwiętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, obec. w gminie Złota.

W latach 1975–1998 miejscowoœć położona była w województwie kieleckim.

Miejscowoœć znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi œw. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej œredniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

Koœciół i parafia w Pełczyskach istniały już na pewno w roku 1224. Parafię wymieniono w wykazach œwiętopietrza w 1336 r. W XVI w. działali tu Bracia Polscy.

Zabytki:

Koœciół œw. Wojciecha zbudowany w 1731 r. Jego fundatorami byli kasztelan wołyński Jan Paweł Pepłowski i jego żona Zofia z Rejów. Wyposażenie œwištyni jest rokokowe, m.in. ambona, ołtarze, prospekt organowy oraz ławki. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Pełczyńskiej z ok. 1700 r. z sukienkš z XVIII wieku. Koœciół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych. 

Zamczysko - pozostałoœci po zamku Władysława Łokietka wzniesionego na wczesnoœredniowiecznym grodzisku na zachodnim krańcu góry Olbrych (wymienianej także pod nazwami: Zawinnica, Zawiennica lub Zamczysko). Obiekt ma plan regularnego czworoboku o wymiarach około 80 x 106 metrów z dłuższš osiš na linii wschód – zachód. W 1304 roku warownię opanowały oddziały Władysława Łokietka podczas walk z królem czeskim Wacławem II o sukcesję krakowskš (ksišżę Władysław Łokietek, widzšc przeciwnika swego króla Wacława [II], zatrudnionego wojnš węgierskš, wsparty pomocš Amadeja, u którego w goœcinie przebywał, puœcił się do Polski, i zamek Pełczyska należšcy do koœcioła krakowskiego, a położony nad miastem Wiœlica, opanował, wypędziwszy z Wiœlicy załogę czeskš przy pomocy sprzyjajšcych mu mieszkańców. Miasto Wiœlicę, położeniem swoim warowne, tudzież zamek i miasto Lelów, zdobył przemocš, i całš krainę wokół zmusił do uległoœci i hołdowania swojej władzy.). Wg Katalogu biskupów krakowskich Jana Długosza w 1306 roku Władysław Łokietek zwrócił zamek biskupstwu krakowskiemu.

Starożytny kompleks osadniczy obejmujšcy kilka osad i cmentarzysk z różnych okresów; kilka z nich należy do najważniejszych stanowisk archeologicznych w kraju. Badania archeologiczne w latach 1958-1973 oraz 2000-2006 (Ekspedycja Celtycka Instytutu Archeologii UW).

Najstarsze znaleziska z młodszej epoki kamienia (kultura ceramiki wstęgowej rytej) sprzed ok. 7500 lat zarejestrowano na górze Zawinnicy. Tam też grodzisko póŸnoœredniowieczne oraz pozostałoœci czworobocznej fosy, w pobliżu œlady osadnictwa neolitycznego (kultura lubelsko-wołyńska) i wczesnosłowiańskiego z VIII-IX w. Przy południowym skraju wsi: cmentarzysko kultury łużyckiej oraz cmentarzysko wielokulturowe i osada neolityczna kultury pucharów lejkowatych. Cmentarzysko wielokulturowe (badania archeologiczne 2001-2006) – użytkowane w neolicie (kultury: pucharów lejkowatych, ceramiki sznurowej, pucharów dzwonowatych), wczesnej epoce bršzu (kultury: mierzanowicka i trzciniecka) oraz w okresie póŸnolateńskim i okresie wpływów rzymskich (kultura przeworska) dostarczyło wielu bardzo cennych znalezisk takich jak grób zbiorowy kultury trzcinieckiej czy groby szkieletowe kultury przeworskiej. Osada wielokulturowa na wschodnim skraju wsi (przysiółki: Strugi i Błonie) – bogata osada rzemieœlniczo-handlowa Celtów (III – I w. BC), a potem ludnoœci kultury przeworskiej (I w. BC – IV w. AD). Badania prowadzone w latach 1959-1973 i 2000-2006 przyniosły szereg odkryć przedmiotów importowanych z różnych częœci starożytnej Europy, przede wszystkim z terenów Cesarstwa rzymskiego.

Z Wikipedii - hasło: Pełczyska. https://pl.wikipedia.org/wiki/Pełczyska_(województwo_œwiętokrzyskie).

Przeczytaj: "Celtowie w Pełczyskach" - Katarzyna Gritzmann - http://www.wici.info/modules.php?name=News&file=article&sid=9470.

 

Przybynów - Parafia rzymskokatolicka pw. œw. Mikołaja jest wymieniana w Ÿródłach po raz pierwszy w 1306 r., ale zapewne jej poczštki sięgajš 2. połowy XIII w. Pierwszy koœciół drewniany pw. œw. Piotra i Pawła Apostołów wspomniany jest w 1306 r., kiedy został obrabowany przez najemnych żołnierzy. Pisze o nim Jan Długosz w "Liber Beneficiorum" w 1470 r. Koœciół przetrwał przypuszczalnie ok. 250 lat. w 1595 r. w Przybynowie był już koœciół murowany, zbudowany prawdopodobnie w połowie XVI w. na miejscu poprzedniego, sfinansowany zapewne przez fundację Myszkowskich. Był on krótszy o 1/3 od dzisiejszego koœcioła, wieżę z podłużnym piramidalnym zwieńczeniem posiadał od frontu. Pokryty był gontem, nie miał sklepienia, lecz pułap. Pierwotnie renesansowy, przebudowany został w 1770 r. w stylu barokowym. Proboszczem był wówczas ks. Marcin KoŸlicki, a przebudowę ufundował hrabia Adam Męcicki, starosta bodaczowski. Konsekracji dokonano 22 lipca 1777r. a dokonał tego Ignacy Kozierowski – biskup sufragan gnieŸnieński. Z Wikipedii.

 

Siewierz - historyczne miasto, siedziba księstwa biskupiego krakowskiego.

Bitwa pod Siewierzem (26 lutego 1289) odbyła się między koalicjš kujawsko-mazowieckš Bolesława II Mazowieckiego, księcia Płocka i Władysława Łokietka a siłami Henryka IV Probusa, księcia wrocławskiego pod Siewierzem w Księstwie Bytomskim. Bitwa ta jest traktowana jako jeden z etapów walki o Małopolskę w latach 1288-1290.

Więcej: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Siewierzem

 

Sławków - Odkrycia archeologiczne uprawdopodabniajš istnienie na wzgórzu sławkowskim przedchrzeœcijańskiego grodu, być może już w VIII w.

 

W epoce wczesnopiastowskiej położona w pobliżu grodu osada przedlokacyjna (stary Sławków) stanowiła centrum zagłębia kruszcowego. Nie wiadomo

 

dokładnie kiedy osada i gród przeszły (wraz z całš kasztelaniš sławkowskš) pod zwierzchnoœć biskupów krakowskich. Po raz pierwszy Sławków

 

wymieniony został w Ÿródłach pisanych jako osada biskupia w 1220 r., kiedy biskup Iwo Odrowšż uposażył dochodami z karczm sławkowskich klasztor

 

œw. Ducha w Pršdniku pod Krakowem. Natomiast pierwszy pisemny dokument nazywajšcy Sławków miastem pochodzi z 1286 r. Wobec zaginięcia aktu

 

lokacyjnego rok ten przyjęto umownie jako datę uzyskania praw miejskich, choć najprawdopodobniej miasto lokowane było na prawie niemieckim już

 

kilka dziesięcioleci wczeœniej. Na poczštku lat 80. XIII w. biskup Paweł z Przemankowa wzniósł tu zamek biskupi.

 

Sprowa - wieœ w Polsce położona w województwie œwiętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Słupia. W połowie XV w. wieœ była własnoœciš rodu Odrowšżów. Wywodził się stšd Jan Sprowski z rodu Odrowšżów – syn Piotra Odrowšża – arcybiskup gnieŸnieński i Prymas Królestwa Polskiego - koronator Elżbiety Rakuszanki - żony Kazimierza Jagiellończyka.

Piotr Odrowšż ze Sprowy i Zagórza (ur. XV wiek, zm. 6 wrzeœnia 1450) – starosta generalny ruski w 1440 roku, starosta lwowski w latach 1442-1450 i podolski, wojewoda ruski (1437), wojewoda podolski (1434), starosta samborski i starosta halicki. Dnia 31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brzeœciu Kujawskim. W 1438 roku był uczestnikiem konfederacji Zbigniewa Oleœnickiego. Uczestnik Kampanii Mołdawskiej 1450 roku, w której poniósł œmierć w Bitwie pod Crasnš niedaleko Vaslui.

Około 1460 r. wojewoda i starosta lwowski Andrzej Odrowšż – syn Piotra Odrowšża – nadał połowę wsi klasztorowi w Mogile. W 1475 r. Klasztor odsprzedał swojš częœć Pienišżkowi z Iwanowic za 350 grzywien. Ze pienišdze te zakupiono wieœ Opatkowice.

Żonš Andrzeja Odrowšża była ostatnia Księżniczka Mazowiecka Anna Mazowiecka Odrowšż.

Według Długosza łany folwarczne w Sprowie dziesięcinę oddawały plebanowi w Szczekocinach. Natomiast 12 łanów kmiecych oddawało dziesięcinę prepozyturze krakowskiej. Było tu również 8 zagrodników i dwie karczmy z rolš – oddajšce dziesięcinę także prepozyturze krakowskiej.

W 1581 r. właœcicielem wsi był Szczepanowski, który zapłacił podatek od 9 łanów kmiecych, 5 zagrodników z rolš, 5 komorników z bydłem, 5 komorników bez bydła oraz ćwierci karczmy.

W 1827 r. było tu 31 domów i 497 mieszkańców.

4 grudnia 1863 – miejsce zwycięskiej bitwy gen. Hauke-Bosaka w powstaniu styczniowym (zob. mogiła powstańców styczniowych koło wsi Goleniowy).

 

Staromieœcie - Wieœ (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie œlšskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Lelów.

Staromieœcie uzyskało lokację miejskš przed 1314 rokiem, zdegradowane około 1350 roku.

W 1595 roku wieœ Stare Miasto położona w powiecie lelowskim województwa krakowskiego była własnoœciš miasta Lelowa. 

Według kronik w 1080 roku przestała istnieć tu pogańska œwištynia.

 

 

Suliszowice - Strażnica Suliszowice (Strażnica w Suliszowicach) – ruiny murowanej strażnicy obronnej, znajdujšce się w pobliżu

 

wsi Suliszowice na Wyżynie Krakowsko-

 

Częstochowskiej. Strażnica została wzniesiona prawdopodobnie przez Kazimierza Wielkiego lub przez Władysława Opolczyka w latach 1370-1391 na

 

szczycie samotnej skały (ok. 400 m n.p.m.). Po raz pierwszy była wzmiankowana dopiero w 1581 roku i już wtedy była prawdopodobnie opuszczona.

 

Składała się z dwóch częœci, górnej na 15-20-metrowej skale i dolnej otoczonej wałem i fosš. Do dziœ zachował się odcinek muru z łamanych kamieni

 

wapiennych o długoœci 19,5 m i gruboœci dochodzšcej do 1,8 m oraz relikty zabudowań u podnóża skały.

 

 

Szczekociny - Prawa miejskie nadano Szczekocinom w 1398 roku. W latach 1470–1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis

 

Cracoviensis wymienia miejscowoœć jako własnoœć Szczekockiego herbu Odrowšż.

 

Włodowice - Od 1 stycznia A.D.2023 przywrócone prawa miejskie, utracone w 1870 po powstaniu styczniowym. Dawniej wieœ ksišżęca, klasztorna (Mstów), królewska. Historyczne Miasto (1386) na Górze Włodowskiej, 8 km od centrum Myszkowa. Własnoœć: Pileckich, Rzeszowskich, Bonerów, Firlejów, Warszyckich, Męcińskich, Poleskich. Obecnie Gmina Wiejska.

W dokumencie wydanym w 1220 roku przez biskupa krakowskiej Iwo Odrowšża Włodowice wymieniane sš jako jedna z wsi ksišżęcych oddajšcych dziesięciny klasztorowi kanoników regularnych w Mstowie. Jeszcze w XIII wieku miejscowoœć – a szczególnie tutejsza drewniana œwištynia – została zniszczona w wyniku najazdów tatarskich. Koœciół został odbudowany w 1305 roku. W 1327 roku nastšpiła zmiana właœciciela dóbr. Król Władysław Łokietek przejšł Włodowice i Parkoszowice w zamian za przekazanie wówczas klasztorowi mstowskiemu wsi Komorniki, Morsko i Skarżyce. W 1386 roku Włodowice i Parkoszowice przeszły w posiadanie rodu Włodków herbu Sulima. Prawdopodobnie Włodowice dysponowały już wówczas prawami miejskimi, ale dokładna data ich nadania nie jest znana. Fakt ten należałoby datować – podobnie jak powstanie miejscowej parafii – na panowanie króla Kazimierza Wielkiego. Po roku 1373 parafia Włodowice, należšca do dekanatu lelowskiego, jest już odnotowywana w Ÿródłach pisanych.

Wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wlodowice_(wojewodztwo_slaskie)

 

Żarki - miasto położone 8 km od Myszkowa z ponad 700-letniš historiš, własnoœć Myszkowskich, Korycińskich, Męcińskich (ex Kurozwęckich).

 

 

 

 

 

 

Gniazdo Rodowe Wojciecha Edwarda Leszczyńskiego - od co najmniej pięciu pokoleń.

 

 

Data aktualizacyjna: 27 stycznia A.D.2023.

 

Wojciech Edward Leszczyński

kontakt: genealogia.leszczynskich@gmail.com  

 

Genealogia Rodu Leszczyńskich

https://www.youtube.com/channel/UC8k5dmCX3l2MWWOf3lICoWA/featured
 

Ksišdz Tadeusz Horzelski (1925-1991)

 Ekspatriant z Czeladzi na Zaolzie i w głšb Niemiec (1942-1945), absolwent Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (œwięcenia 24 VI 1951), absolwent Wydziału Teologicznego UJ (ok.1951), ksišdz katolicki, wikariusz w Działoszynie (1951-1955), GrodŸcu (1955-1956), Czarnożyłach (1956-1957), Przyrowie (1957-1958), Myszkowie (1958-1962), w parafii pw. Wniebowzięcia NMP Sosnowcu (1962-1963), administrator parafii pw. œw. Jadwigi Œlšskiej w Przedmoœciu (1963-1970), Dobryszycach (1970-1976), proboszcz parafii pw. Zesłania Ducha Œwiętego w Dšbrowie Górniczej-Zšbkowicach (1976-1984), administrator i proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Sosnowcu (5 VII 1984-28 IV 1991), organizator prac niezależnego Diecezjalnego Komitetu Pomocy BliŸniemu – Oddział Regionalny w Sosnowcu (1984-1989).

ródło: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległoœciowego w Krakowie - www.sowiniec.com.pl

 

Biskup pomocniczy częstochowski J.E. Tadeusz Szwagrzyk (1923 - 1992)

Polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, biskup pomocniczy częstochowski w latach 1965–1992.

Urodził się 14 listopada 1923 w Lgocie Wielkiej. W 1937 rozpoczšł naukę w Gimnazjum Ogólnokształcšcym w Sosnowcu, ale jeszcze w tym samym roku przeniósł się do Niższego Seminarium Duchownego Księży Orionistów w Zduńskiej Woli. W czasie okupacji uczęszczał na tajne komplety, w 1943 zdał konspiracyjnš maturę. Działał w Armii Krajowej jako łšcznik. W 1945 uzyskał œwiadectwo dojrzałoœci w Gimnazjum i Liceum Humanistycznym im. Tadeusza Koœciuszki w Miechowie. W latach 1945–1949 zdobywał formację kapłańskš w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie i odbył studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył z magisterium z teologii. Wyœwięcony na prezbitera został 5 czerwca 1949 w katedrze œw. Rodziny w Częstochowie przez miejscowego biskupa diecezjalnego Teodora Kubinę. W latach 1951–1954 kontynuował studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1953 uzyskał licencjat z prawa kanonicznego, zaœ doktorat otrzymał na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie dysertacji Tabernakulum ołtarzowe w prawie kanonicznym.

(...)

Był konfratrem zakonu paulinów.

ródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Szwagrzyk

 

 

Strona główna ] Linia Stanisława ]

Copyright Š 16 lipca 2016 - 2023 Fundacja Leszczyńskich im. Króla Stanisława Leszczyńskiego "QUOMODO"
All Rights Reserved

ÓSMY ROK NASZEGO PANOWANIA

MMXVI-MMXXIII

A.D.2023 - TRZECI ROK ŁOKIETKOWY - LATA ŁOKIETKOWE (2020-2033) LATA ZJEDNOCZENIA ZIEM KORONY KRÓLESTWA POLSKIEGO-LEHII

A.D.2023 - ROK LESZKA BIAŁEGO I BOLESŁAWA WSTYDLIWEGO (CNOTLIWEGO, ROZTROPNEGO)

A.D.2020 - A.D.2025 - LATA MILENIJNE KORONACYJNE BOLESŁAWA WIELKIEGO CHROBREGO - ZJEDNOCZENIA ZIEM KORONY KRÓLESTWA POLSKIEGO-LEHII